"Żyjecie w naszych sercach a pamięć jest dowodem naszej miłości"

*•*`.._..´*•*
_ŚWIATEŁKO_
__PAMIĘCI__
*•*.¸._.¸.*•*

misiu...ja sie tak bardzo boję tych świąt...bo bez ciebie co to będa za święta...nie wiem skarbie czy dam radę...nawet nie chcę dawać ...żebyś ty wiedział jak bardzo cie kocham...jak bardzo mi ciebie brakuje ...dlaczego ty mnie zostawiłeś tu samą....nie tak miało być...brak słów na to wszystko...(*)(*)(*)(*)...do zobaczenia skarbie...

[[*]]

„Kochać kogoś, to jakby powiedzieć mu: nie umrzesz”
Gabriel Marcel

⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰

♥✿✿♥
MOJA
PAMIĘĆ


_____)
_____((
_____) )
____(░
.___)░\
___/░░
___/░,░(
___░)░/
_____T
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
__[[▤︾▤]]
__[[▤︽▤]]
⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰
Cicho serce, nie krzycz już więcej
Cicho serce, nie łkaj więcej.
Wiem, że boli, dławi i dusi.
Uspokój się już, proszę...
⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰

„Nie umiem słowami
wyrazić tęsknoty
słowa są płaskie
tęsknota wyrasta górami
zamyka się
w zwierciadle wspomnień
jak w stawie głębokim
lusterko trzaska
kruchym lodem
powraca w fali oddechu
dech zapiera
krew w żyłach krzepnie
ja umieram”

Jak radzić sobie z tęsknotą...
Macku...

...pamiętam misiu...zawsze...

Widzę ciebie w moich snach

Jak promiennie śmiejesz się.

Widzę piękny stary park

A w tym parku ciebie,mnie...

A gdy rano muszę zbudzić się

Czuję na twarzy łzy-

Bardzo chciałabym pozostać tam

Spędzić z tobą wszystkie dni.



Będzie kiedyś taka noc,

Gdy zostanę z toba tam.

Pozostawię milion trosk

Swoją miłość tobie dam.

Gdy przestanie serce moje bić

Dusza dosięgnie gwiazd

Wtedy zacznę innym życiem żyć

I nikt nie rozdzieli nas.
*****************************
MACIEJU DLA CIEBIE ZAPALM SWIATELKO ISKRZACE <***>
*****************************
ANETKO................
Dziękuję- tylko niepozorne słowo, lecz ile sobą znaczy...? Sercem przekazane- bezcenne.
RENIULEK

„KOLĘDA DLA NIEOBECNYCH”

A nadzieja znów wstąpi w nas.
Nieobecnych pojawią się cienie.
Uwierzymy kolejny raz,
W jeszcze jedno Boże Narodzenie.
I choć przygasł świąteczny gwar,
Bo zabrakło znów czyjegoś głosu głosu,
Przyjdź tu do nas i z nami trwaj,
Wbrew tak zwanej ironii losu.

Daj nam wiarę, że to ma sens.
Że nie trzeba żałować przyjaciół.
Że gdziekolwiek są - dobrze im jest,
Bo są z nami choć w innej postaci.
I przekonaj, że tak ma być,
Że po głosach tych wciąż drży powietrze.
Że odeszli po to by żyć,
I tym razem będą żyć wiecznie

Przyjdź na świat, by wyrównać rachunki strat,
Żeby zająć wśród nas puste miejsce przy stole.
Jeszcze raz pozwól cieszyć się dzieckiem w nas,
I zapomnieć, że są puste miejsca przy stole.
MACIEJU....((*))