Widzisz mnie?!
Cała jestem we łzach…
Przyjdź do mnie! Choćby
w niespokojnych snach ...
Serce bez końca...
wspomnieniami marzy…
Dotknij mej pomarszczonej
starością twarzy!
Powiedz znowu: „Jestem mamo!
To wszystko to zły sen,
nic się nie stało...
Jestem, żyję i na zawsze
będę przy tobie!”
Tak chciałabym… ale Ty
już leżysz w grobie…
Teraz kopiec gęsto usypanej
ziemi... A pod spodem kres
wszystkich mych nadziei...
Minęło już tyle pełnych
zapomnienia lat...
Tak bardzo się zmienił ten
okrutny świat...
A ja wciąż nie śmiem zapytać
D L A C Z E G O . . .

Ten ciągły natłok myśli,i pytanie czy gdybym uprosiła lekarza by pozwolił mi zostac wtedy na noc............(*)(*)(*)(*)(*

(*)

Mikołajkowe światełko dla Ciebie, Łukaszku [']['][']

Nie przylecę na skrzydłach
do Ciebie,
bo wiatr mi niedobry
powyrywał pióra,
nie ulecę skrzydłami
ponad chmury,
bo połamane w życiowych
wichurach.

Nie przypłynę jachtem do Ciebie,
bo złemu wiatrowi nie po drodze,
a droga do Ciebie jest daleka,
i palcem pisana po wodzie.

Nie przyjadę do Ciebie pociągiem,
bo tam gdzie jesteś
nie ma torów,
tylko łąk zielenią utkane obrusy,
i kwiaty co pełnią
śpiewają kolorów.

Nie uda mi się dojść do Ciebie,
ani dojechać też na rowerze,
a mimo wszystko będę z Tobą,
bo marzeń mi nikt
nie odbierze!!!

tu się tylko gościem jest
Tam się do Domu powraca

(***)(***)(***)

(*)(*)(*)(*)(*)

Pewnego razu aniołek z nieba,
chciał więcej o ludziach wiedzieć,
aniżeli trzeba.
Stanął na chwilę i z łezką w oku
patrzył na ludzi ze swych obłoków.

Chciał widzieć dobroć,
chciał widzieć miłość,
by ona była
i dla każdego z ludzi starczyła.

Ale nie dostrzegł tego,
tylko cierpienie,
a przecież miłość...
to było jego pragnieniem.

Więc ten aniołek ze swych obłoków,
zszedł na tą ziemię w lekkim popłochu.
Ale z nadzieją,
że on obudzi miłość i radość wśród wszystkich ludzi:-))