"...Niedługo znów spotkamy się
Powróci radość, głośny śmiech
Przez chwile cały świat będzie nasz
Potokiem słów powitasz mnie
Spojrzeniem, gestem jak we śnie..."

...nasze ręce są takie samotne...
i tak bardzo im źle...
nasze ręce płoną...tak pragną Was...
nasze ręce tęsknią...i marzą by przytulić Was....[*]

(*)

Pamiętam.. więc jesteś !

...Samotna kobieta znicz zapala , na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....

Pamiętam i dziękuję za pamięć
i światełka zapalone dla mojego
Kochanego Braciszka.

((*)) światełko pamięci

(...) Nie chciałeś być pierwszy
lecz byłeś wybrany.
Kochałeś całym swym sercem
i byłeś kochany.
Miałeś wielu przyjaciół dla Ciebie życzliwych,
pragnąłeś tak niewiele, żeby żyć i być wreszcie szczęśliwym.
A teraz..., serce się ogromnie smuci
co minęło już nigdy nie wróci.
Nasze życie tak szybko się zmienia
ale nigdy nie zmienią się nasze wspomnienia.

......................)
.....)...............(,).................)
....(,).............[__]...............(,)
...[__]............[__]..............[__]
...[__]............[__]..............[__]
.(____).........(____)...........(___ )
Pamietam Łukaszku***(*)(*)(*)