Ciężko na sercu
i w duszy ciężko
ból wszystko zmienia
łzy zmieniają się w kamienie
serce jak głaz w piersi dusi

czemu matczyne serce
nie umie zrozumieć,

(*)(*)(*)(*)
NA ZAWSZE - BÓG Z TOBĄ
ODPOCZYWAJ W POKOJU
(*)(*)(*)(*)

...........(,)
.........|::::::|... *
.........|::::::|.)/¸.¤ª“˜¨
˜“¨˜“ª¤.¸::::|)/¸.¤ª“˜¨¨˜“¨*
ª“˜¨“¨˜“%¤ª“˜¨¨˜“¨…*
NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI [*]

życie to tylko chwila
jak przez sito
sączą się puste bez Ciebie dni,
zastygają w bezruchu
krople tamtych chwil...
co jak bańka mydlana,
pryska co dnia,
staram się chwytać je w dłonie
lecz ucieka jak mgła..
zawieszona JAK JA
między ziemią a niebem.

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

Twoich najbliższych serdecznie pozdrawiam

(*)(*)(*)
|_||_||_|
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

(*)(*)(*)
|_||_||_|
niedzielna modlitwa
tata śp Krzysztofa Jarczyk

Życie,to księga otwarta
a każda jego chwila warta by ją utrwalić.
__...--~~~-. _ _.-~~~--...__
// __...--~~- ._ !_.-~~--...__ \\\\
// __...--~~~- ._ !_.-~~~--...__ \\\\
// __...---~~._\\ ! /_.~~----...__ \\\\
===========\\\\!//===========

Jaśniutkie niedzielne światełko zapalam dla Ciebie.

I słów już zabrakło

I łez już brak

Usta otwarte lecz krzyku nie słychać,

I niby oddycham i duszę się w sobie

Patrzę, nie widzę

Dotykam, nie czuję

Puste ręce…

Puste ramiona…

Modlę się, pytam

Jakim cudem jeszcze ….

Żyję????

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜

Tak bardzo chciałabym potrzymać Twoją najdroższą rączkę, syneczku, poczuć ciepło Twej dłoni, dlaczego to takie nieosiągalne ******

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
Jak teraz o tym myślę o tym dniu, to było tak jakby wybuchła bomba i w ułamku sekundy zniszczyła skarb, który miał być wieczny, nienaruszalny, niezniszczalny, a tymczasem ten mój skarb miał się zmienić się w garstkę prochu, na który patrzyłam nie dowierzając, że to niemożliwe, że przecież to nie może się tak skończyć, to nie może dziać się naprawdę. Przecież byłeś tu i miałeś być zawsze, tymczasem co? nie ma ? jak to nie ma? nie będzie? nigdy? nie, to nie może być prawdą. Cały dotychczasowy świat runął w gruzach, a ja patrzyłam jak osłupiała, niezdolna zrobić żadnego kroku, żadnego gestu, nie mogąc wydobyć z siebie żadnego słowa. Czułam tylko ogromny lodowaty chłód i przerażającą pustkę. Tę pustkę, którą nie ma czym wypełnić, która pozostała i pozostanie niewypełniona, niczym nie zastąpiona, pozostanie na zawsze.
Zniknąłeś mi z oczu, lecz nigdy z serca ,MÓJ ŁUKASZKU...!!!!

˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜
DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ O MOIM JARUNIU I MOICH BLISKICH.
POZDRAWIAM SERDECZNIE
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
...Światełko pamięci...
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

(*)

(*)