Rozłąka jest naszym losem. Spotkanie naszą nadzieją.

((*)) ((*)) ((*)) PAMIĘTAM

Siostra śp. Marcina Malara

ŚWIATEŁKA NAJJAŚNIEJSZE DLA CIEBIE ŁUKASZU
((*))((*))((*))

Pozdrawiam cieplutko Twoją Mamę--Ela

Gdziekolwiek jesteś, wędrując przez życie
gasną nad tobą gwiazdy na błękicie.
A kwiatki matki pozostaną świeże .
Bo tylko matka umie kochać szczerze.

Bo miłość matki jest, jak głębia morza
Czystsza, niż kryształ, jaśniejsza, niż zorza
Tak czysta, że jej nikt pojąc nie może
Jakaż być musi Twoja miłość BOŻE .
SERCEM PISANE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA DLA CIEBIE ŁUKASZU

`^^^^^^^^^^^^^^^^^^`
`NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO`
````❤```PAMIĘCI```❤````
`^^^^^^^^^^^^^^^^^^`

Siostra Śp. Konrada, Jarka i Rafała Kwietniewskich

Lukaszku,a ja nie zapomnialam
i nigdy nie zapomne.
Dla mnie Jestes w moim sercu zawsze.
Czasami dopadaja mnie te cholerne
dni i czekam na telefon od Matiego.
Czekam dlugo i nie dopuszczam mysli,ze nie moze zadzwonic.
Wysylam sms-y i tez nie mam odpowiedzi.
Dlaczego Lukaszku nie mozecie
WROCIC??????????????????
Tak bardzo Was brak.

Lukaszku,wstyd mi,ale zgubilam e-mail od Twojej mamy.Przepraszam,ale za to mocno tule do serca i przesylam buziaki i milej niedzieli zycze.Gosia.

Tak miało być i nic tego nie zmieni.
Musimy pozostać sobą nawet, gdy będziemy sami.
To musiało się stać.
To czego się obawiamy.
Śmierć przyszła po bliskich nam ludzi
Nikt z nich się już nie obudzi.
Śmierć nie wybiera.
Zabiera tych, których ma pod ręką.
Przez co dla nas życie staje się udręką.
Każdy z nas kiedyś umiera.
Niestety, taka jest kolej rzeczy...
Najpierw zostajemy sami,
A potem do nich dołączamy. ;(
Łukaszku...
W snach nie znajduję problemów.
W snach widzę przeciwieństwo rzeczywistości.
Widzę Twój uśmiech na twarzy..
Nie widzę Twoich łez...
Tak piękne obrazy sprawiają,
Że już nie chcę widzieć innych..
Pozwól mi zasnąć..
Pozwól mi śnić..
I nie budź mnie..
Nie chcę się już obudzić..
Już nigdy... zostaniemy ja i Ty

Eluniu spokojnych snow zycze...Renia

Który raz stała tam szukając wspomnień
Obserwując tamtych dni gasnący płomień
Nie ma już i nie będzie tego więcej
Jak rozmawiać z zachodzącym dźwiękiem
Kto wysługa jej, kto zrozumie
Kto poczuje to co tylko ona czuje
Nie ma szans rozdział trzeba zamknąć
Warto ogrzać się żeby nie zamarznąć
Nowa przyszłość ale inna niż wyśniona
Trzeba składać to łącznie z sobą samą
By wędrować nawet drogą rozkopaną
Gdzie ma szukać jeśli niebo nie pomaga
Wszystko inne tylko ona taka sama.
ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE
ŁUKASZU

Co by to było

”Stale ogrzewam się wspomnieniami
doznań, uniesień, uroczych pejzaży.
Wtedy znanymi wędruję szlakami,
w których są miejsca,
gdzie można pomarzyć
co by to było,
gdyby się inaczej życie potoczyło.

Lecz inną drogą na jawie wędruję
i na niej inne koloryty losu....”

Już jesienne... światełko pamięci dla Ciebie Łukaszku...
(*)

Elu...sił brakuje...łez brakuje...
przytulam Cię!