Pamięć i modlitwa

„...Nic więcej nie chcę mieć niż mam
I tak zostawię to kiedyś wszystko
Nieważne jest, bylebyś tylko był
Gdzieś blisko mnie, gdzieś blisko .”

Wysyłamy Bliskim gorące promienie słońca znad morza naszego aby ogrzewały Wasze
serca a nadchodzący tydzień.
Bądźmy razem w tej wędrówce do NASZYCH SKARBÓW,,,,,

Jesteś nam aniołem tam wysoko w niebie
Gdzie nasz święty Ojciec czekał już na Ciebie
My swoją modlitwą zawsze Cię wspieramy
Smutek i cierpienie Bogu powierzamy
.......)
.......(,)```Światełko
....._'!/'_```Pamięci
....(**♥**)
(*)*(*)*(*)*(*)

──═♦ ✿ ⊱❖⊰ ✿ ♦═──
Córka śp.Stefana Góral
synowa śp.Władysława
Kwiatkowskiego i bliska
Urszuli Urbaniak
──═♦ ✿ ⊱❖⊰ ✿ ♦═──
♥✿✿♥



```````)
``````( (
`````((,) )
````(( (,) ))
```( ( ((,) ))
```(( ( ,)) )) )
````▄▄▄▄``
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
``[█✿✿✿█]
──═♦ ✿ ⊱❖⊰ ✿ ♦═──
PAMIĘTAM ŁUKASZU...
──═♦ ✿ ⊱❖⊰ ✿ ♦═──

SIOSTRA ANDRZEJA SAMEK
☼► ☼► ☼► ☼► ☼► ☼► ☼►

Wszystkie plejady,które o północy
złotym warkoczem ciągną wóz księżyca
są jak litery w imieniu co wspominam
bezcenne krople na pustyni życia.
............ŁUKASZU ♥

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Niech me wspomnienia w czas sięgają daleki,
Niech trwają w przyjaźni na długie wieki.
Niech z nieba błękitu wzniosłe ogarną Was myśli,
Nocą,niech sen spokój, radość i nutkę nadziei Wam wyśni...

Tumidajewicz
.-..-.
`•.•´
●/
/▌
// ...Na Zawsze w Moim SERCU...

❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤
**** *****
ŁUKASZKU
**** *****
❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ❤

Życie po śmierci jest dla nas, żyjących na ziemi, nieprzeniknioną tajemnicą. Pan Bóg uchyla nam nieco rąbka tej wielkiej tajemnicy pozwalając niektórym zmarłym skontaktować się z żyjącymi na ziemi.
W tomie z serii Chrześcijanie pod redakcją bp. B. Bejze opublikowane są listy Marii Kolbe, matki św. Maksymiliana. Jeden z tych listów napisany w okresie okupacji zawiera opis nadzwyczajnego spotkania. Maria Kolbe pisze, że w 1941 r., wkrótce po męczeńskiej śmierci swojego syna, o której wtedy jeszcze nie wiedziała, po przebudzeniu rozpoczęła poranną modlitwę. W pewnej chwili usłyszała delikatne pukanie do drzwi, odwróciła się i zdumiona zobaczyła swego syna Maksymiliana ubranego w franciszkański habit. Był radosny, uśmiechnięty, nadzwyczajnie piękny i promieniujący przedziwną jasnością. Pani Kolbe zaniemówiła z radości i zapytała po chwili milczenia: Synu, czy Niemcy ciebie wypuścili? Maksymilian przeszedł przez pokój, zbliżył się do okna i powiedział: Nie martw się o mnie, mamo. Tam, gdzie jestem, jest pełnia szczęścia. Po wypowiedzeniu tych słów nagle znikł. Maria Kolbe natychmiast zrozumiała, że jej syn umarł i przyszedł, aby ją o tym poinformować. Dopiero później przyszła pocztą oficjalna wiadomość z obozu w Oświęcimiu o śmierci św. Maksymiliana.
************************
POZDRAWIAM...RENIA ,MAMA JARECZKA PYRSAKA

.......................)
......................(')
.....................(('))
....................(((')))
...................(((('))))
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░
_________▒░❇♥❇▒░

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI I MODLITWA

Staff Leopold

Łzy

”Nic to, nic. Dusza zniesie wszystko, co znieść trzeba.
Wiemy to, od dzieciństwa się tego uczymy,
Że nie na to są gwiazdy, aby brać je z nieba.

O smutki ocieramy się, które jak dymy
W krąg się kładą; o boleść, co się chyłkiem czai
Za węgłem - żałobniki my i dróg pielgrzymy.

I już w końcu nie dziwne łzy i nikt nie tai,
Że nawet nie tak ciężkie, by je znieść nie można,
Jest życie. Przyzwyczai się myśl, przyzwyczai.”


Zostawiam swój skromny ślad pamięci…
Łukaszkowi...

Słowa potrafią wiele udźwignąć,
by innych wspomóc, albo przekonać,
ale i one czasem nie mogą,
wszystkiego unieść na swych ramionach.

Muszą się wspierać gestem, dotykiem,
spojrzeniem, które zagląda w duszę,
bo tylko ono potrafi dostrzec,
siłę odbitych na twarzy wzruszeń.

Lecz czasem słowa czują się zbędne,
i stają w gardle nie robiąc kroku,
pragną przepuścić przed sobą ciszę,
by wygładziła swą dłonią spokój.

BURZOWE I SŁONECZNE ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA
DLA CIEBIE

TWOICH NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM
I DZIĘKUJĘ ZA OBECNOŚĆ