Aniołku
(*P)(*A)(*M)(*I)(*Ę)(*T)(*A)(*M)

.....)
....((
.....)
....-&-
...__/

razem, struchlałe
przejęte niepewne
jedna drugą pociesza
jedna drugą ogrzewa

...Łzy

w niewidzących oczach
tęsknotą wylewne

nie wiedzą dlaczego
lecz wiedzą że trzeba...


*********************
PAMIĘĆ I MODLITWA
DLA CIEBIE ANIOŁECZKU

…wierzymy, że się kiedyś spotkamy.
Tam na górze, na końcu naszej drogi.
Na zawsze wszyscy razem zamieszkamy
I nie będziemy czuć już trwogi…

Śpij synku spokojnie, niech Pan Bóg ma Ciebie w opiece... [*]


Do końca mych dni tu na ziemi, będę Cię utulała do snu mój synku kochany... do snu wiecznego... [*]

„Już nie będę płakać syneczku”

Pewnej kobiecie zmarł synek. Kobieta bardzo rozpaczała.
Którejś nocy synek przyśnił się jej. Szedł drogą ubitą kamieniami a przed nim łąka i zieleń nadnaturalnej piekności. Dziecko dźwiga wiadra pełne wody, chce wejść na tę łąkę ale co się zblizy droga wydłuża się i łąka się oddala. Dziecku chce się pić a nie może napić się nawet kropli z wiader musi dojść do łąki i napić się wody źródlanej, ale dojść nie może.

Matka podchodzi do dziecka i mówi:

– „Syneczku postaw wiadra i pobiegnij na łąkę i możesz napić sie wody z wiadra, będzie Ci lżej”.

– „Nie mamusiu nie mogę Te wiadra to nie wiadra wody to wiadra twoich łez, a jedna łza waży tyle co tysiące wiader wody”.

Matka obudziła się, przestała rozpaczać a pomodliła się za swojego synka. Następnej nocy synek znowu jej się przyśnił. Tym razem szczęśliwy, uśmiechniety biegał po łące, bawiąc się ze zwierzętami, a dalej stał ładny domek. Matka spytała synka czemu taka zmiana. Synek jej odpowiedział:

– „Widzisz mamo każdy z nas popełni jakiś grzech, choćby najmniejszy. I żeby dojść do tej łąki, do tego domu musimy odbyć pewną drogę. Droga ta zależy też często od naszych bliskich. Jeśli popadają w rozpacz tak jak Ty droga nasza się wydłuża. Każda łza jest ciężarem nie do zniesienia i długością nie do zmierzenia. Każda modlitwa skraca drogę. Gdybyś nie rozpaczała już dawno bym tu był. Musisz też wiedzieć że często rozpacz zamyka nam na zawsze możliwość spotkania i zamieszkania razem w tym domu.”

Kocham Cię ANIOŁKU,idz swoją drogą,do łąki i do domu Bożego…Mamusia już nie będzie wydłużać Ci tej wędrówki…
*****************************
NIEDZIELNA MODLITWA I PAMIĘĆ DLA CIEBIE ŁUKASZU....<***>
*****************************
MAMA JARECZKA PYRSAKA

_-:¦:-_
(¯`♥`¯)_ŚWIATEŁKO
_________PAMIĘCI

Są łzy co jak ogień palą,
Są serca, które się nie żalą
Są serca na które nie ma sędziego
Więc jeśli ktoś płacze, nie pytaj Dlaczego
Życie to droga ciernista,
Długa, posępna, daleka,
Ciernie to ból i tęsknota
A kwiat to miłość człowieka

ŁUKASZKU*
Nasza pamięć
i modlitwa niedzielna*

„Ci co odeszli, Drodzy Nieobecni
cieszyć by się chcieli swoim życiem wiecznym,
lecz nasze łzy kamieniem się kładą
na lekkie ich serca, będąc zawadą.
I nasze prośby ziemskie tak bardzo
ciągną ich na dół, jak ciężkie kajdany
mimo, że prosi ktoś bardzo kochany
...Nie płaczcie po nas.
Jesteśmy blisko... choć bardzo daleko... „

Po zimie wiosna po jesieni zima
Tego biegu już nikt nie zatrzyma...

Światełko pamięci na kolejną niedzielę…

(**)