•♥• ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯•♥•
☆** KOCHANY ŁUKASZKU **☆☆
¸.•*☆ *•.¸_¸.•* ..*•.¸_¸.•*☆

Zachodzące słońce
swym mrokiem
ok­ry­wa moją smutną twarz.

Us­ta za­marły
w niemym krzy­ku
na­ras­tającej bezsilności.

Łzy roz­paczy
żłobią swo­je pros­te znaki
na bla­dych po­liczkach wzruszeń.

Zam­glo­ne w ocze­kiwa­niu
na Ciebie oczy
pat­rzą w bez­kres nocy.

Jak bańka mydlana
pękła wyszep­ta­na radość
os­tatnich wspólnych chwil.

Załkało i serce,
jeszcze tyl­ko tli się
z nadzieja spotkania.

Czy będziesz
syneczku czekał na mnie
i po­witasz mnie radośnie?
⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱

Z każdej ceimnej doliny
jest jakieś wyjście,
jakiś tęczowy ślad.

⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱✿⊰♥⊱
JAK CODZIEN Z POZDROWIENIAMI
RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Nasza pamięć*

Zostało tylko echo
Tych ostatnich słów
Została cisza
I raniący ból
Zostały myśli
Twój obraz w sercu
oczy szukające Ciebie
wszędzie
i dłonie wyciągnięte
do Ciebie,,,,,

*♥ŁUKASZKU♥*

Tutaj na Ziemi,
wśród zmartwień i burz wyrasta ludzkie drzewo
... lecz przychodzi ta chwila, która z tęsknotą przyzywa ...
dostajesz cichą informację ... wracaj do domu, już czas...
i wielka niewidzialna siła przerywa życia nić.

tak chciałabym
wrócić do świata
w którym byłam

do świata
minionego...

nie wrócę

bo nie ma przejścia

...bym wróciła



.----- (,) --(,) -- (,)- (,)
-------|| -- || -- -||---||
------*~*~*~*~*~
---*~*~*~*~*~
*~*~*~*~*~
------*~*~*~*~*~
*~*~*~*~*~

***♥ ANIELE ♥***
Pamięć i modlitwa

Pamiętam i serdecznie dziękuję za pamięć o Jacku w dniu Jego urodzin.
Pozdrawiam Beata

Pamiętam(*)(*)(*)

()()()
[][][]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

Kwiat Nadziei...
Słów nie ma by cierpienie wyrazić
Ulotne są i nietrwałe
Cierpienie w kryształowym mieści się
Wazonie duszy
Ostre kamienie, wnętrze jego wypełniają
Przemieszczają się w dziwnym milczeniu
Ból ciągle zadając nowy
Jakby ból ust nie miał
By go krzykiem ku niebu ponieść
Jedynie ludzkie oczy, te zwierciadła duszy
Łzami go wyrażają ...
A gdy łez jest więcej niż słów na świecie
W kryształowy wazon duszy spadają
Ból koją, zapomnienia nie dają ...
Jedynie modlitwą można uświęcić
Cierpienie ludzkie, ogromne, dławiące
We własne dłonie
Wziąć delikatnie kryształowy wazon duszy
I oddać go
Dłoniom Miłosiernego Boga
Pomiędzy kamienie ludzkiego cierpienia
Włoży On pączek kwiatu Miłości
I choć z bólu, słów Jego może ...
Nie usłyszymy
To kwiat ten, pokarm zaczerpnie
Z łez naszych i słów modlitwy
I rozkwitnie, rozsiewając zapach Nadziei.
♥ ♥ ♥ ¸¸.•*´¯`✿
♥ •*´¯`✿