Noc ciem­na


Pos­tać w czar­nym płaszczu z kap­tu­rem
Noc wyjątko­wo ciem­na
Ka­ret­ka błądzi po­między życiem a śmier­cią
Dziec­ko ze swoją niewin­nością
Mat­ka tracąca zmysły
Sza­le wa­gi wąchające się w zat­rzy­manym cza­sie
Biel płaszcza dru­giej pos­ta­ci od­chodzącej w dal
Twarze le­karzy
Ucisk dłoni na piesiach we wzma­ganiu się z mac­ka­mi czer­ni
Obok zwykła noc
Ktoś ogląda film
Śmieje się szczęściem
Jed­na z szal jed­nak prze­waża
Dłoń wy­ciągnięta śmier­ci zim­nej
Od­chodzą w ciemną noc
Płacz mat­ki
Oj­ciec klęczący przy wózku szpi­tal­nym
Je­go oczy szu­kające od­po­wie­dzi na py­tanie wyk­rzycza­ne Bo­gu
Bla­da twarz chłop­ca
Cisza prze­rywa­na skargą

Władysław An­drzej Bob­rzyc­ki



Śpij synku spokojnie, niech Pan Bóg ma Ciebie w opiece... [*]

” nie pytaj …”
„Pytasz gdzie radość
życia utraciłam
odeszła wraz z Tobą
pytasz gdzie optymizm
zagubiłam
zabrałeś go z sobą …
Pytasz o nadzieję
trzymam się tej
zbawiennej poręczy…”

Z żalem zostawiam Tobie ten mały znak pamięci…
(*)

(*)(*)
|_||_|

tata śp Krzysztofa Jarczyk

````````````````(¯`v´¯)
```````````````(¯`(♥)´¯)
````````````````(_.^._)
````````(¯`v´¯)```````(¯`v´¯)
```````(¯`(♥)´¯)`````(¯`(♥)´¯)
````````(_.^._)````````(_.^._)
.•°*”˜˜”*°•°*”*°•°*”*°•°*”*°•°*”˜˜”*°•.
żona śp. JANA TOMALA
bliska śp. rodziny HERMANOWICZ
śp. BARBARY LEWANDOWSKIEJ
śp. ZUZANNY WINNICKIEJ
˜”*°•°*”˜•°*”˜*°*˜”*°•°*”˜*°*˜”*°•˜”*°•°*”˜






.....................................................(¯`v´¯)
....................................................(¯` ✿´¯)
................................................✿..(_.^._)
................................................✿.√,•*´✿
.......................................(¯`v´¯) •./¸✿
.....................................(¯` ✿..¯))✿/¸.•*✿!
.......................................(_.^._)√•*´¨¯(¯`v´¯).
.......................................✿•*´)//*´¯`*(¯` ✿ .¯)
.........................................✿´)//¯`*(¸.•´(_.^._)



Wieczne odpoczywanie racz im dać Panie
Odpoczywanie daj Panie tym co się napracowali
Daj odpoczniecie tym wszystkim co byli zbyt mali
Wieczne odpoczywanie daj Panie moim bliskim
Poodchodzili do Ciebie bez żadnej walizki
Daj Panie odpoczywanie najukochańszym moim
Niechaj radość i miłość przy nich na wieki stoi
Wieczne odpoczywanie racz dać Panie sąsiadom
Nie przychodzą na kawę i nigdzie już nie jadą
Daj Panie spoczywanie znanym mi tylko z widzenia
I tym co ich poznałam w czasie swego cierpienia
Wieczne odpoczywanie daj tym co odwiedzają
I tym których bliscy moje wiersze czytają
Daj Panie odpoczywanie dzieciom nienarodzonym
I tym co odeszli przedwcześnie sytuacją zdumionym
Niechaj odpoczywają utrudzeni w chorobie
Nie zapominam ich nigdy… nigdy najpierw o sobie
Wieczne odpoczywanie dzieciom moich znajomych
Pełne są wciąż ich życia pokoje serca domy
Wieczne odpoczywanie codziennie w myśli proszę
I noszę w sercu myślach… tych co odeszli noszę
A oni w zamian za to choć nie trzeba nie trzeba
Pomagają codziennie przychylają nieba
A oni w zamian codziennie otulają chronią
I bronią swoim światłem przed złem całym bronią.
_______________ Halina Surmacz




...........................................(¯`v´¯)
..........................................(¯` ✿´¯)
......................................✿..(_.^._)
......................................✿.√,•*´✿
.............................(¯`v´¯) •./¸✿
...........................(¯` ✿..¯))✿/¸.•*✿!
.............................(_.^._)√•*´¨¯(¯`v´¯).
.............................✿•*´)//*´¯`*(¯` ✿ .¯)
...............................✿´)//¯`*(¸.•´(_.^._)

_______(
______(,;)
_____〖♥〗
_____〖♥〗
_____〖♥〗
..........(____)
...((_,»*¯**¯*«,_))
--♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI...
DLA CIEBIE ŁUKASZU...
--♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥

Anna Kamieńska
Ciężko

Ciężko
jakbym niosła na plecach morze
i jeszcze jedną rybę bezsensu
niosę tylko śmierć i miłość
a i to się uginam
jak baba z płachtą pokrzyw pod ulewą

Boże czemu wspinać się trzeba ku tej dolinie
czemu na tę górę schodzić
w ciemności widzieć
a w jasności ślepnąć
rodzić się by nie umrzeć
umrzeć by się rodzić

Słowa nie mają granic
tak w sobie wymienne
jak śnieg i woda
góra i dolina
jak ja i ty
jak żywy i umarły

Świat się obrócił we mnie
ukazał dno swoje

I niosę morze
i niesie mnie morze


Rozstanie to tylko tyle
nie tak straszne jak się wydaje
potem jest wielkie zmęczenie
jakby serce dźwigało samotność
nie na swoją miarę
NIE NA LUDZKĄ MIARĘ

MILIONY ŚWIATEŁEK DO SAMEGO NIEBA
A TWOICH NAJBLIŻSZYCH SERDECZNIE POZDRAWIAM
--
***

(*)
[_]

tata śp Krzysztofa Jarczyk

W pamięci zostaną bliscy którzy odeszli. To co było już nigdy do nas nie wróci, me serce z rozumem codziennie się kłóci. Tyle pytań zostaje bez odpowiedzi, to wszystko głęboko w mym sercu siedzi.

(*) Światełka wiecznej pamięci (*)