___(*)___

Łączą nas nasze dwa światy umieszczone w rozległej przestrzeni i my pośrodku jakby na ich straży -

moja pamięć

___(*)___

...........(
.........( * )
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
......{_*_*_}
...{_,-*-*-*-,_)

*-*-* Pokój Twojej Duszy *-*-*-
*-*-*-*- ANIELE *-*-*-*-


Codziennie pamiętamy...

Pali się świeca jasnym płomieniem,
Tak jak Twe życie się paliło...
Wiatr świecę zgasił,
pogrążył w cieniu...
I Twoje życie się skończyło!
......................)
.....)...............(,).................)
....(,).............[__]...............(,)
...[__]............[__]..............[__]
.(____).........(____)...........(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))

........................)
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.???????????
.......(""""").......
....???????????...........
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI


Dobrzy ludzie umierają inaczej...
wielka pustka po nich w sercu zostaje
dni żałoby na granicy z rozpaczą,
kiedy wola Twa spełnia się Panie.

****

Jesteś zawsze choć przecież Ciebie nie ma
*
pamiętam

****

Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
To, co możemy - wciąż się modlimy...

Jedynie modlitwa, jedynie znicz, poza tym synku nie mogę dać Ci nic...

Śpij synku spokojnie, niech Pan Bóg ma Ciebie w opiece...[*]

Bez granic
Adam Asnyk

„Potoki mają swe łoża -
I mają granice morza
Dla swojej fali -
I góry, co toną w niebie,
Mają kres dany dla siebie,
Nie pójdą dalej!
Lecz serce, serce człowieka,
Wciąż w nieskończoność ucieka
Przez łzy, tęsknoty, męczarnie
I wierzy, że w swoim łonie
Przestrzeń i wieczność pochłonie
I niebo całe ogarnie.”

Nasza miłość bez granic niech dociera do Nieba,
wraz z tęsknotą i łzami…

ŁUKASZKU...

``````````•:::::•
```¸,.•´¨`•.( -.- ).•´¨`•.,¸
```¨`•-α•--( “)(“ )-•-α •´
Jak trudno na twarzy mieć uśmiech,
gdy w oczach palą się łzy.
Jak trudno być obojętnym,
gdy serce z bólu drży.

---------------------(l)
--------------------((l))
-------------------(((l)))
------------------((((l))))
-------------------(((l)))
--------------------((l))
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
ANIOŁKU,ZE ŚWIATA RZECZYWISTOŚCI ODSZEDŁEŚ....DO NIEBA, GDZIE ŻYCIE SIĘ NIE KOŃCZY....

---------------------(l)
--------------------((l))
-------------------(((l)))
------------------((((l))))
-------------------(((l)))
--------------------((l))
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@
-----------------@@@@@