Patrzę na Twoją fotografię
Na nieruchomy obraz nieba
Dotknąć Twej dłoni nie potrafię
A jej dotyku tak mi trzeba!
Patrzę w Twe oczy nieruchome
Widzę w nich ognie, które płoną
Wpatrzone we mnie, rozmarzone
Tak bardzo chciałabym w nich utonąć!
Są dla mnie jak zachody słońca
Jak źródła wody na pustyni
I patrzeć mogłabym w nie bez końca
Bo nawet gwiazdy bledną przy nich!
Masz w oczach niebo rozognione
Jak słońca kula o zachodzie
Bo zachodzące łuną słońce
Oddaje pokłon Twej urodzie!
Patrzę na Twoją fotografię
Bo tylko tyle teraz mogę...

Najjaśniejsze światełko pamięci niech zawsze dla Ciebie Aniołku płonie.

(*)

wielki smutek i tęsknota braciszku pamiętam o Tobie i już nie moge się doczekać jak się spotkamy kocham !!!!!!!!!!!!

Wsiadłam razem z innymi ludzmi do pociągu z napisem
_życie_i powoli podróżuję do końcowej stacji.
Jest to podróż usłana małymi radościami
a jednocześnie wielkimi smutkami.
W pociągu tym spotkałam wszystkich zanjomychi nieznajomych.
Ludzi,którzy tak jak i ja ,jadą do końcowej stacji,
ale również i takich,którzy traktują to tylko ,jako
krótką przejażdzkę.Jak zwykłą przygodę.
I pewnie wysiądą gdzieś tam niezauważeni.
Podróżuje ze mną również ktoś ,kto zawsze ma wyciągniętą dłoń,
i ktoś kto zawsze tej dłoni będzie potrzebował.
Kontynuuję przejażdżkę mimo iż nie tak dawno pociąg się
zatrzymał poraz piewrszy...ktoś z mojego przedziału już wysiadł,
pozbawiając mnie swojego towarzystwa,miłości i bezpieczeństwa.
a zostawiając niegasnącą tęsknotę,ból i wolne miejsce obok mnie.
Wygladam przez okno z nadzieją ,że wsiądziesz jeszcze na następnej stacji...ale to niemożliwe.
Ty czekasz już na głównym peronie!
Podróżując dalej myślę sobie,że tak trzeba przeżyć życie,
by wysiadając ,ktoś też mógł tęsknić.
By ktoś też mógł nas dobrze wspominać.
Bo człowiek tak długo żyje,jak długo żyje pamięć o nim.
Zamykam oczy,następna stacja,jeszcze nie moja.
Więc rozglądam się po tym pociągu i jest jeszcze ktoś!
Lecz mijesce obok niego jest już zajęte-przez inna osobę.
...Tak właśnie wygląda moja podróż-są marzenia i tęsknota,
są rozstania i powroty...jest radość i smutek....

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

___PODZIĘKUJ ZA CIERPIENIE CZY UMIESZ CZY NIE UMIESZ
BEZ NIEGO NIGDY NIE WIESZ ILE MIŁOŚĆ KOSZTUJE____
/Jan Twardowski/

≎° ♥°≎ ŁUKASZKU ZAPALAM ROCZNICOWE ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE ≎° ♥°≎

─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─
PRZYTULM MAMUNIĘ

Na dobranoc najjasniejsze światełko pamięci dla Ciebie Łukaszu Kochany w dniu urodzin ... [*][*][*] ...

 ♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ♥
..♥....[__] .♥.♥ ♥.♥
......(____)

_______/)___/)___/)_____./¯\"\"\"/\'))
¯¯¯¯¯¯¯¯¯\\)¯¯¯¯\\)¯¯\\)¯¯¯\'\\_„„„„\\))
ROCZNICOWE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ŁUKASZKU.

dobranoc Łukaszku,trudny to był dzień,mija już,ale po nim wcale nie nastąpi ulga..ona nigdy już nie nastąpi..zawsze będziemy tęsknić,zawsze będziemy płakać,zawsze będziemy kochać...do końca...

Łukaszku, dwa lata minęły... 730 dni rozpaczy, bólu, łez i bezgranicznej tęsknoty... tak przeraźliwie smutno kochany Chłopaku.
Grażynko, przytulamy mocno... Dorota i Paweł

Dla Ciebie Łukaszku (*)