Choć Odeszliście na wieki, groby Was kryją zimne i ciemne, nigdy dla serc naszych nie Będziecie dalecy, nigdy Wasza pamięć nie wygaśnie w nas....

A cisza będzie trwać...
Niechaj trwa.
Bo w ciszy łatwiej zapamiętać,
to co życiem było niedawno.
Gest i uśmiech,
i oczu blask,
i twarz tak bliskiej, kochanej OSOBY...

  (¯`•´¯)✿ ŁUKASZKOWI
˜”*°•ڰۣڿ♥ڰۣڿ•✿ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

Okrutnie źle bez Ciebie kochany Syneczku.

Po policzku spływa łza, taka mała , a tak bardzo boli.

Łukaszku
Smutek mamy dookoła.
Spowiła nas szara mgła
naszego życia.
Dobranoc Aniele.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Nie jestem wstanie znaleźć słów, które wyrażą moją tęsknotę za Tobą Skarbie. Cokolwiek bym nie napisała kochany Syneczku i tak to nie odda tego co naprawdę czuję.

tak badzo nam tu źle Łukaszku...

Nasze życie jest jak uciekający pociąg,
zawsze się gdzieś śpieszy
i zawsze jest gdzieś spóźnione.
Czasem mija małe stacyjki, te najpiękniejsze,
nie dostrzega drobnych rzeczy
które sprawiają, że nasze życie jest takie piękne.
Czasem na dużych stacjach oglądamy przez szybę tłok
ludzi, którzy przychodzą i odchodzą.
Łzy z powodu rozstań
i uśmiechy przy powrotach.
Na różnych stacjach splatają się nasze tory życia.
Czasem mocno plączą się by istnieć w jedności
i już do końca zostać razem,
a czasem niestety nadchodzi rozdroże.
I ból rozstania na zawsze z nami zostaje.
Piękne pociągi naszych dążeń i marzeń,
naszej wiary i nadziei.
Gdyby tak w naszych rękach zawsze
były zwrotnice naszego losu
Nie bylibyśmy dzisiaj w żałobie.
i nie stali we łzach na stacji zwanej życiem.
Bo życie to pociąg z przystankami
na których zawsze ktoś musi wysiąść
Zostawiając puste miejsce,
ból, tęsknotę,łzy i miłość.
WIELKĄ MIŁOŚĆ wypełniająca całe serce,
serce zniszczone,pogruchotane, ale każdą
swoją cząstką kochające CIEBIE SYNKU

miliony światełek do samego nieba zapalanych sercem