Łukasz Kasprzycki (1995–2012) – Nekrolog | FUNER ®

mama śp.Konrada

10 lat temu

Ogniki zapalone - jasne serca znaki,
płynące cichą nutą boskiego przesłania;
ślady w duszy pisane, pamiętania ptaki,
co nigdy nie odfruną do kraju mijania -
rozświetlają nam serca i łzy osuszają,
modlą się razem z nami i w zadumie trwają

Zapalam Ci ten wirtualny ognik …na znak mojej pamięci…
Niech Zasze świeci… Niech pamięć o Tobie trwa…

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 1 dodać 1 =

Mama Piotra Potoczny

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Kai

10 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice Paulinki

10 lat temu

Poniedziałkowe smutne światełko dla Ciebie Łukaszku kochany...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA ANIOŁKA MIŁOSZKA

10 lat temu

Dla Ciebie chwila minie zaledwie , czasu nie liczą Ci co są w niebie .
A ja tu wolno odliczać będę , drogę co zawsze wiedzie do Ciebie..

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Bartka Szczyrba

10 lat temu

Łukaszkowi...

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Gaba kuzynka Piotra Klim

10 lat temu

Światełko pamięci na ten pochmurny poniedziałek zapalam...niech nigdy nie zgaśnie....

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Karolinki-babcia Jędrusia

10 lat temu

Poniedziałek Łukaszku...kolejny dzień rozpaczy...moje smutne światełko

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

MAMA PAWŁA SZ

10 lat temu

jakiż to mrok na oczy padł?
mgła w górze księżycowo mroźna
dotykać strun przez tyle lat
i nie móc w świetle ich rozpoznać?!

komuż potrzeba nas? kto blask
w pożółkłe dwa oblicza wsączył?
i pojął smyczek: jeszcze raz
ktoś wziął ich nagle, i połączył

jak dawno już... Z ciemności dzwoń
gdy Cię zapytam: Ty żeś? Ty żeś?
a struna się tuliła doń
lecz drżała, płacząc coraz ciszej

czy mi odpowiesz? dasz mi znak
że nigdy się nie rozstaniemy?
odpowiedziała struna: tak!
lecz serce ból przenikał niemy

smyczek zrozumiał to. I ścichł
a w skrzypcach nadal echo brzmiało
i męką się ozwało w nich
co ludziom się muzyką zdało

ale nie zgasił człowiek świec
śpiewały skrzypce. Aż o świcie
słońce im wreszcie dało spać
padli
bez sił... na czarnym aksamicie...

miliony
światełek do samego nieba dla ciebie ŁUKASZU