Zapłakane łzami i deszczem środowe światełko...

Łukaszku kochany...

Mija kolejny dzień bez Ciebie Skarbie, kolejny szary, smutny, niesłychanie bolesny dzień. Tak bardzo Ciebie kocham Syneczku, tak bardzo tęsknię.

Każdy dzień pachnie tęsknotą,ciągle pytamy Boga - dlaczego i po co? - światełka pamięci palimy....

Modlitwa i Tysiące światełek i promieni słońca,
niech świecą w Krainie życia dla Ciebie bez końca....

….ڿڰۣڿ(¨`•.♥´¨)ڿڰۣڿ
…… ....`•.¸.•´ (¨`•♥•´¨)….ڿڰۣڿ
…………....ڿڰۣڿ•.¸.•´

Życie nasze jak pociąg się toczy ,
gdy się rodzisz to wsiadasz do niego.
I ten pociąg przez życie Cię wiezie
aż do końca – przystanku Twojego.

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…

światełka mojej pamięci dla ciebie Łukaszu

Nigdy nie zapomina gdzie jesteś
Przychodzi bez zaproszenia
Zostawia cierpienie i ból

Smutno Łukaszku

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Jesienne światełko mojej pamięci zapalam....niech nigdy nie zgaśnie.....

Deszcz taki Łukaszku...Twoje wrzosy mokną...łzy płyną,serce pęka..tak tu bardzo żle ...tak okrutnie żle...moje smutne światełko

                             `•.¸(¯`’•.¸`() ¸.•’´¯)¸.•´
                             (¯`.•.¸ (¯` █ ´¯)¸.•.´¯)
                            ¯¨˜“ª¤ª“˜¨¨¨¨¨¨˜“ª¤ª“˜¨¨¯

                           „Przyrodę ogarnia jesień
                        i jesiennie robi się we mnie i wokół mnie.”
                       ●●───Johann Wolfgang von Goethe ──●●

                ___||___♨ NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ♨___||___
                ¯¯¯¯||¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯ Z A P A L A M ¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯||¯¯