Moja wyśniona, wymarzona i z taką radością oczekiwana córeczka... Urodzona zbyt wcześnie, w 24 tygodniu ciąży. Przez niespełna 2 miesiące walczyła dzielnie o życie podpięta pod całą masę aparatury. Bóg zabrał ją do siebie, by nie cierpiała więcej. Urodziła się dla Nieba i jest teraz naszym Aniołkiem.  Nie dane mi było poczuć się jak prawdziwa Matka, przytulić swojego dziecka, poczuć jej oddechu na swym policzku... Tęsknię, a żal i pustka są przeogromne. Piszę te słowa 26 maja, w Dzień Matki...