Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
♥`
♥``
♥```
♥````
♥……..)
♥…..../(
♥…...(,,)
♥…...((,)
♥…..(( ,))
♥…..[][][]
♥…..[][][]
♥…..[][][]
♥…..[][][]
♥ ..[][][][][]
………………
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
- niech nigdy nie zagaśnie
POKÓJ CI WIECZNY

...........).........
...........(,)........
.........__'|'__.......
.........(""""_)......


promyczek dla CIEBIE

(*)

Czyjeś łzy żalu,rozbijają sie
o barykadę dnia,i płyną
potokami smutku
Gdzieś...donikąd...

Światełko dla Ciebie Aniołku

życiu naprzeciw idę na spotkanie
w kropelkach rosy szukam twojej łzy
co pozostało z marzeń moich panie
pomóż,pomóż mi
dzisiaj tęsknota stawia mi wyzwanie
gdy już zerwany sercu drogi kwiat
jaką to drogą pójść mam powiedz panie
w pełen złudzeń świat
cisza gra piosenkę nocy
w oddali zagwiżdże ptak
tak bym chciał
chwycić promienie gwiazdki której brak
jeszcze raz deszczowym światem
zapukać w nadziei drzwi
witać dzień
biec pośród wspomnień gdzie zasnęły

[*]
Światełko za szczęście wieczne

"...Oni są z nami
Niepokonani przez czas
W każdym oddechu
Życia pośpiechu są w nas
Na żądanie
świat nie stanie ale ty
Możesz tylko
do spotkania liczyć dni
Oni są z nami
Niepokonani przez czas
W każdym oddechu
Życia pośpiechu są w nas

Choć prawda jest taka
Że dla nich na zawsze
Stanęły słoneczne zegary
To ciągle są obok
By w tym co robimy
Dodawać nam siły i wiary..."

"Dzieciątka o skrzydłach roztańczonych
czy wiecie ile w nas tęsknoty, w nas, matkach opuszczonych...
Kto Was w tą podróż zabrał, powrotną niszcząc drogę,
kto śmiał odległość taką postawić za przeszkodę?
Wy tam - my tu wciąż tkwimy, czekając na spotkanie,
wracajcie z tej podróży, niech ona snem się stanie!
My dla Was wszystko – wierzcie - w nagrodę uczynimy,
by poczuć, dotknąć, tulić... "

['] ['] [']

mama anielskiej trójki - Marcysia, Dawidka i Wiki

Bliska śp. rodziny HERMANOWICZ,
śp. Z.WINNICKIEJ, śp. K.OGRODNIK
`
``
```
````
……….)
…..…((
…..….)
………( , )
…...(( , ))
….…_' | '_
………|||||
………|||||
………|||||
………|||||
………|||||
………|||||
............
.....இڿڰۣ--.
............
PAMIĘTAM
ANIOŁECZKU

Myśli płyną nieprzerwaną lawiną
Serce udaje, że twarde... jak głaz.
Powłoka z kamienia wolno pęka.
Kruszy ją, powoli mijający czas.

Odsłonięte tak łatwo jest zranić.
Dzień po dniu, coraz słabiej bije.
Krople drążą coraz głębsze rany.
Coraz trudniej jest się zatrzymać.

Każde słowo... niedomówione.
Każda myśl niewypowiedziana.
Uśmiech przyklejony do twarzy
Całą prawdę ukrywaną obnaża.