Panie, kto zrozumie Ciebie...
Wszak zamknąłeś swoje Serce
W piersiach rodziców dziecka
I nauczyłeś ich kochać...

Nie dziw się, że teraz płaczą, bo nie przeczuwali,
Że tak szybko wróci do Ciebie, a oni zostaną sami ...

Proszę, daj im nadzieję, która jak balsam
Zagoi duchowe rany i pozwoli dalej żyć ...

Jeśli nauczyłeś kochać bliskich to daj również siłę
Aby się z nimi rozstać i zaufać, że dobrze im u Ciebie...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

0`````````(
0````````(*))
0```````((*) ))
0```````(((*)) )
0``````(( ((*) )))
0``````( ( (*)) ))
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
0``````[uuuuuu]
~~~~~~~~~~~~~~
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
`இڰۣ`PAMIĘTAM`இڰۣ`
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ
~~~~~~~~~~~~~~

Dzień Święta Zmarłych
dzień głębokiej zadumy i refleksji
bo takie zwyczaje się u nas utarły
by uczcić pamięć tych co odeszli

I choć nosimy Ich w sercu rok cały
to dzień 1 listopada jest szczególny
zapalamy ogień pamięci wspaniały
oddając Im hołd do nieba wspólny

Łączymy się z Nimi przez światło
a jego ciepło bije aż do Ich Krainy
Oni wiedzą że dzisiaj Ich zabrakło
i dlatego mamy takie smutne miny

NIEDZIELNE ŚWIATEŁO PAMIĘCI ANIOŁKU

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

ღ ``````)
ღ ``````( (
ღ `````) ) )
ღ ````(( ( ,) )
ღ ````( ( ,) ) )
ღ ````( ( (,) ) )
ღ `````[]III[]
ღ ``[░❀░❀░]
ღ ``[░❀░❀░]
ღ ``[░❀░❀░]
ღ ``[░❀░❀░]
ღ ``[░❀░❀░]

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

Światełko pamięci (*) (*) (*)
i ciągle tak trudno uwierzyć....

Oni też kiedyś przychodzili,
w zadumie,
ze wspomnieniami,
słowem modlitwy na ustach,
światełko pamięci niosąc,
w blasku którego
oblicza bliskich z zaświatów
lśniły uśmiechniętą fotografią,
ostatnią z życia doczesnego

odeszli...
zawołani donośnie
na czas odpoczynku
pod zimną płytą z kamienia,
świstem wiatru wśród nagrobków
zwiastują swoją obecność,
są teraz gdzieś wysoko,
radośni,
tam nas wyczekują.

aniołki nasze kochane
wstając jutro raniutko
czekajcie na nas
na pewno w tym dniu
spodziewać możecie się
licznej gromady gości
gdyż jutro wasze święto