Kubuś Podgórski (2004–2007) – Nekrolog | FUNER ®

Mama śp. Grzegorza

14 lat temu

Jest taki rodzaj bólu,
którego nie można wyrazić łzami.
Nie można go nikomu wytłumaczyć.
Nie mogąc przybrać żadnego kształtu,
osiada ciasno na dnie serca
jak śnieg podczas bezwietrznej burzy.
..........)
.........(,)
......._'!/'_
.......(""""")
Światełko Pamięci.(*) (*) (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 1 =

Marta

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama śp. Grzegorza

14 lat temu

Przemierzać aleje SERCAMI usłane
Tych,których nie ma już wśród nas.
Bo to są SERCA przez nas kochane
SERCA,które odeszły na wieczny czas...... (*) (*) (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Marta

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama śp. Grzegorza

14 lat temu

___ ____ )
___ █__ (,)__█
____ █ (__ ) █
______███
______███_
_____█████
___ ███████
★ღ★ღ★ღ★ღ★
Bez Ciebie świat
to szara jesień.
A każda pora dnia
Nam smutek niesie.
Bez Ciebie świat
nie ma uroku.
Gdy w sercu burza trwa
I znika spokój.
Bez Ciebie świat
Wieczna tęsknota.
Do dawnych pięknych lat.
*********************

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 1 dodać 2 =

Marta

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama śp. Grzegorza

14 lat temu

Tak trudno spojrzeć w oczy tym, którzy się śmieją,
Gdy w sercu pustka, smutek i żal...
Tak trudno śmiać się razem z innymi...
Gdy wiem, że Ciebie już nie ma wśród nas...
.......................(,)
..........).........._'!/'_
.........(,).........(""""")
......._'!/'_.ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ
.......(""""").ŚWIATEŁKO
....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI
..............ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 1 dodać 2 dodać 2 =

Marta

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Marta

14 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Krzysia Pawlika

14 lat temu

Tam gdzie cienie umierają powoli
kiedy drzewa tracą swe liście
lubię wracać samotnie - choć boli
widok smutny - to oczywiste.

I pochylam się nad nicią pająka
snując ją bezgrzesznie godzinami
kiedy prawda się w palcach zapląta
z cieniem odchodzę - powracam myślami.

I na liściu zostawiam trzy krople
łez - co same opuszczają gniazda
jakże ciężko i jakże okropnie
gdy nad głową wygasa gwiazda.

E. Dymowski
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Niedzielne światełko pamięci(*)