..........)
,,,,,....((
,,,,,.....)
.........-&-
........\\__/

Modlitwa i Światełka Pamięci ...

Kro­pel gorzkich łez, plusk wybrzmiewa
Zagłusza zra­nione­go ser­ca brzmienie
Jak je­sień liści poz­ba­wia drzewa
Tak tra­ci sens mo­je istnienie.

Do końca już dni me­go żywota
Nic mu­ru między na­mi nie skruszy
I od­wie­czna za Tobą tęsknota
Nie poz­wo­li łez moich osuszyć.

......................(,)
.....................[__] Weekendowe Światełko Pamięci ♥

........ (,) 
........╒▒╕...
........╘═╛...
........ (,) 
........╒▒╕...
........╘═╛...
........ (,) 
........╒▒╕...
........╘═╛...

WEEKENDOWE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI,WRAZ Z MODLITWĄ DLA CIEBIE ANIOŁKU ************
(*) ŚPIJ W POKOJU WIECZNYM (*)

Alicjo, bardzo dziękuję za wczorajszą pamięć,w dniu urodzin mego Syna Roberta.Pozdrawiam sercem...Bogusia.

.......................)
......................(,)
.....................[__]
.....................[__]
.....................[__]
...................(____)
_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_
Ludzie nigdy nie odchodzą tak naprawdę,
jeśli się o nich mówi i o nich myśli.........
Ciągle żyją w naszych sercach i umysłach.

                     Dziś tak daleko od Ciebie,
                     nie bliżej niż gwiazdy na niebie.
                    Tęsknota serce wciąż droczy,
                    Nic już nie będzie takie samo...
                    
              
Światełko ⋱⋱(❤️)⋰⋰Mojej Pamięci
                  ⋱⋱(❤️)⋰⋰ Kubusiu ♥

⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
** ANIOŁKU KOCHANY **

Radość minęła szybko, ból jest wieczny...
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱
Światełko pamięci wraz z modlitwą , ślę prosto do Nieba ...
⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱ ⊰♥⊱

Zniknęli,
choć przed chwilą jeszcze tu by­li.
Odeszli bez słów,
po­całunków,
bez pożeg­na­nia.
Odeszli w mrok
lecz w ser­cu po­zos­tała
fo­tog­ra­fia z ich życia.
Bar­wna, real­na.
świeża, tak dokład­na.
Każdy ich dzień za­tarł się w ser­cach
tak wielu z nas,
choć płomień ich dusz do­piero co zgasł.
Po­ciągiem do nieba podążają te­raz,
cza­sem przys­tając na ko­lej­nych stac­jach
I widzą wte­dy przez zam­glo­ne szy­by
set­ki chus­teczek uk­ry­tych w dłoni.
ktoś im macha, ktoś i płacze.
i słyszą krzy­ki : już was nig­dy nie zo­baczę!
A oni już zbyt da­leko są
byś mógł do­gonić ich.
To­ry życia zatarły swój ślad
bo przyszedł na nich czas.