Bronisława Sibiga
W korowodzie
„przyglądam się chwilom
które odchodzą
idą pięknym korowodem
szczęśliwe podają dłoń zagubionym
trzymają mocno
radosne ocierają łzy smutkom
zostaje w tyle zmęczenie
odpoczywa chwilę
nawet cierpienie ma pogodną twarz
spełnienie –
macha ręką na pożegnanie”


Niech piękne wspomnienia radosnych chwil, ocierają nasze łzy…
Niech łagodzą cierpienie…
(*)(*)(*)

[']['][']['][']['][']

Serce Matki nieutulone w żalu,
nigdy tęsknić nie przestanie,
nigdy nie zrozumie Dlaczego
tak się stało...
Serce Matki krwawić będzie
aż kres jej dni nadejdzie,
aż jej droga kres swój osiągnie.
Serce Matki nigdy nie zrozumie
dlaczego zostało tak doświadczone,
dlaczego to co największym Jej szczęściem było odeszło...
To nie tak miało być...

zawsze i wszędzie myślę o Tobie, mój Kubuniu.
KOCHAM CIĘ!!!!!

((:......(,)
((:.....[__]
((:.....[__]
((:.....[__]
((:....(____)
((_,>>*-*<< >>*-*<<,_))
*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*Dla Ciebie Aniele.Każdego dnia Pamiętam [*]

______¶¶¶¶¶¶
____¶¶_____¶¶¶
__¶¶¶_WIECZNE_¶¶¶
_¶¶¶___________¶¶¶
¶¶¶_ODPOCZYWANIE_¶¶¶¶¶¶¶¶¶
¶¶__________?….¦_______¶¶¶
¶¶____ ____? ,¦,?_________¶¶
¶¶__________¦!/¦ _________¶¶
_¶¶________(""""")_________¶¶
__¶¶___.•°*”~?.•°*”~?___¶¶
___¶¶¶¶_____________¶¶¶¶_
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶______¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
_¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
___¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
_____¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
_______¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
________¶¶¶¶¶¶¶¶¶_¶
_________¶¶¶¶¶¶¶_¶
___________¶¶¶¶_¶
____________¶¶

Tęsknota to coś strasznego i pięknego zarazem. Dopóki ją odczuwamy wiadomo, że są w nas uczucia, niestety odczuwanie jej sprawia nam trochę bólu...
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
......(,)..(,)..(,)..(,)..(,)..(,)........
**************************

Kubus twoje swiatełko jasno płonie(*)(*)

Bliska śp. z rodziny A. i Z. KULESZA
A. i J. OWCZAREK; F. WALISZEWSKA
`````````
``````
````
*```````)
*`````(( *)
*`````( *)))
*`````((( *))
*`````[___]
*`````[___]
*``````````
*``````````
Światełko pamięci

Każdy smutek szybuje w niebo.
To jedno umie.
Każdy smutek karmi się potrzebą,
której nijak pojąć nie umię.
Gdzieś tam bowiem w niebiosach
odpowiedzi szuka
na zwykłe pytanie-
dlaczego???