Minuta za minutą
Godzina za godziną...
biegną, biegną...przeminą
I my też przemijamy
nikniemy jak te chwile
Myśl tylko gdzieś zaświta
to już...już...tylko tyle?
A planów było tyle
To już...już jednak trzeba
zostawić mamę, tatę
i patrzeć w stronę nieba
obejrzeć się do tyłu
pożegnać już się z bratem
z kolegą...przyjaciółmi
i z całym swoim światem
Tak szybko...coś zaczęte
coś w trakcie ...nieskończone
coś napoczęte...w pąku
jak jabłko nadgryzione
jak róża w młodych latach
jak wiosna wpół przerwana
to już...już trzeba odejść
w ramiona swego Pana...

Spoczywaj w pokoju wiecznym Krzysiu Światełko wiecznej pamięci dla Ciebie [*]

(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•
_____****__________**** ______
___***____***____***__ *** ____

PAMIĘTAM

(¯`v´¯)
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•
_____****__________**** ______
___***____***____***__ *** ____

(*)

W wiecznym pamiętaniu...[']

@@@@@@@@@@@@@@@

<*> Czas pożegnania ....
to czas rozstania ....
Gwiazdy gasną na niebie ...
wokół wiele smutku i żalu ....
<*> Śpisz ......
słodkim snem ..... <*>

BÓG Z TOBĄ (*)(*)(*)(*)

))...........**
))...........**
))...........**
))......*********
))......*********
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**
))...........**

[*] Śpij Aniołku Snem Wiecznym ..[*]

@@@@@@@@@@@@@@@@@

(*)(*)(*)

Syneczku,tak wiele chciałabym Ci powiedzieć, ale czasami ból jest tak ogromny, że przygnieciona jego ciężarem potrafię tylko milczeć.kocham Cię i tęsknie każdego dnia(*)(*)(*)(*)

...Samotna kobieta znicz zapala , na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....

Pamiętam i dziękuję za pamięć
i światełka zapalone dla mojego
Kochanego Braciszka.