(*)(*)(*)

Córka śp. Stefana Dudzik

bliska śp. J.M.P. Niteckich
śp.J.B. FAC, W. OGIELA
zn.śp.U. ROŻNOWSKIEJ.
````
```
``
`````)
````((*)
````((*))
````(*)))
```@@@
```@@@
```@@@
```@@@
````````
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI ((*))

..Już nigdy w przeszłość nie powróci,
bo życia człowiek nie przywróci..
Tak smutno tu bez Ciebie...

*
"Kiedy odchodzą nasze anioły
To w miejscu staje czas... ...
Z nimi cząstka i nas odchodzi
Żal i ból zostaje w nas"

Z nieustającą pamięcią
zapalam światełko.

............((
..........( , )
........((***))
........((***))
......(((*****)))
*

Taki miał zamiar Pan, że Ci do siebie przedwcześnie zabrał....
Pamiętam codziennie lecz niestety nie zawsze mam możliwość zapalenia światełka.....
((*))((*))((*))

„Oczy wzniesione ku górze, nie widzą żadnych granic.”
Na dziś…
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]
[*][*][*][*][*][*][*][*][*]

{*} ♥{*}♥{*}♥{*}♥{*}
Serca wciąż krwawią
Oczy wciąż płaczą
Krzyk więźnie w gardle i dusi
A my nie możemy nic zrobić
Jedyne co możemy-to Pamiętać
I modlić się za Ciebie
Aniele...

Pamiętam
๑۩.۩๑ _ღ_ღ__ღ__ღ__ ๑۩.۩๑
«♥»(*)«♥»(*)«♥»(*)«♥»

Myślę,że Bóg sie pomylił..To napewno nie był Twój czas..Ty Synku wiesz jak mi ciężko i smutno jest żyć bez Ciebie..Gdybyś mógł wrócić...........Przesyłam Ci buziaki na dobranoc.kocham Cię

I zapalę dla Ciebie świecę
By rozproszyć ciemności i uczcić nasz przeszły wspólny czas
Jak latarnia na morzu
Jasny świecy płomień
Będzie nas wiódł tą naszą drogą...
Och, zapalę dziś świece dla Ciebie...
Mijają pory roku, czas płynie i czas trwa.
A ja, znużona ogromnie, idę przed siebie w dal -
Ty wiesz, że to już nie to...
_____________((
_____________(,,)
______________ II
____________§§§§§§
______((____ §§§§§§_____))
______(,,)___§§§§§§____(,,)
______ II ___ §§§§§§____ II
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§

Bywają w życiu chwile, których ból daje się zmierzyć dopiero po jego przeżyciu, i wówczas dziwi nas, iż zdołaliśmy go znieść.

— Maria Kalergis