Tumidajewicz

**************************
_____________((
_____________(,,)
______________ II
____________§§§§§§
______((____ §§§§§§_____))
______(,,)___§§§§§§____(,,)
______ II ___ §§§§§§____ II
____§§§§§§__§§§§§§__§§§§§§

Pamięć o naszych ANIOŁKACH jest jak płomień świecy,nie pozwólmy na to aby zgasł...

Żal i smutek zostawiłeś po Sobie,
ale i w pamięci miliony uśmiechów,
wspomnień i radość,że Byłeś....

Światełko pamięci Aniołku.

"Śmierć wybawia nas od zła tego świata."

Na zawsze w mej pamięci Krzysiu (*)

Krzysiu niedzielne swiatelko mojej pamieci dla Ciebie i wierszyk do poczytania...

"Przystań tu na chwilę.
Wchłoń cmentarną ciszę.
Czy usłyszysz także
to, co ja usłyszę ?
Czy zobaczysz mary
wokoło krążące ?
Wycisz serce swoje
i myśli cierpiące...

Tam na lewo córka
przy Matki swej grobie.
Widzisz ? Płynie ponad
katafalku progiem.
Wyciąga tęsknie dłonie
do główki dziecięcia.
Jeszcze raz ostatni !
Dotknąć ! - Bez szans wzięcia.

W głębi Starzec smutny
snuje widmo swoje...
Nie takim chciał zostać
wzgardzony spokojem.
Rząd lampek przyćmionych
odsłania obrazy.
Obok dusza Dziecka.
Płacze. Nadal marzy.

I nie widać straty
ciała z tego świata.
Jak to Boże robisz,
że to wszystko złatasz ?
O, widmo Dziewczyny !
Czy Anioł ? Czy Zmarła ?
Nadal szuka szczęścia,
choć życia - wyparła.

A przede mną widmo
Ojca, lecz młodszego.
Coś chce mówić do mnie,
lecz nie słyszę jego.
Wyciągam swe dłonie
do drżących, widmowych,
aby ogrzać, przycisnąć,
żarów dać kwantowych.

Wkoło tłum ogromny.
I martwi i żywi.
Złączeni, skupieni -
- i modlitwa z nimi.
Ja wiem, że to chwila...
Ile czasu mamy ?
Tych, co nas odwiedzą
razem powitamy..."

Caluje mamusie ..Renia

Miłej niedzieli dzieci kochane.....przytulam WAS Aniołki :(

Wróciłam i przesyłam Ci Krzysiu moje nieustające światełko pamięci [*]

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE KRZYSIU

()
[]

To właśnie gdy umarłeś odeszła nadzieja,
to rzeką gorzkich łez spływa pęknięte serce.
Zostają po nich blizny, co nigdy się nie goją,
choćby je i z twarzy starły czyjeś troskliwe ręce.

Zmienione w kroplę wody najczulsze wspomnienie,
najcichsze ze wszystkich w świecie o pomoc wołanie,
mokry ślad po tym, kto odszedł i nie wróci,
gorącakrew zranionej duszy - zwyczajne płakanie.