(*)pamiętam

SMUTEK UKRYTY NA DNIE...
LECZ PŁOMYK PAMIĘCI...
TLIĆ SIĘ BĘDZIE ZAWSZE...
AŻ PO CZASU KRES...
_________(
________) )
________( (
________)) )
_______( (,) ))
_______((,) ) )
_______( ((,)) )
_________[]
_______████_
_______████_
_______████_
_______████_
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
`இڰۣ`PAMIĘTAMY`இڰۣ`
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰ

Ci co odchodzą, wciąż z nami są i żyją sobie obok nas... Patrzą z miłością na nasze dni czasem się śmieją przez łzy... Co tu jest jawą, co snem? Kto tu istnieje, kto nie? A może nas, tu nie ma nas, a oni są? Co tu jest prawdą, co nie? Po której stronie jest sens? Bo jeśli tak, po co jest ten nasz świat? Ci co odchodzą wciąż z nami są czujesz ich pomoc gdy jest źle więc gdy z ciemnością rozmawiasz to oni cię widzą, oni są .Światełko pamięci [*]

”*°•__ღ♥ღ_▓__ღ♥ღ __•°*”˜
˜”*°•__ღ♥___ღ♥ღ___♥ღ__•°*”˜
˜”*°•_ღ♥… ___♥ღ_•°*”˜
_˜”*°•_ღ♥_ ♥ღ_•°*”˜
___˜”*°•_ღ♥______♥ღ_•°*”˜
_____˜”*°•_ღ♥__♥ღ_•°*”˜
_________˜”*°•♥•°
ŚWIATEŁKO DLA CIEBIE ANIOŁKU

Nie zapomnę Cię nigdy, chociaż wieki miną. Jesteś w mej pamięci zaciszną doliną, do której powracam, gdy jestem w rozterce, by chmurką radości otulić swe serce...(*). Pamiętam,

JAŚNIUTKIE NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO NA DOBRANOC WRAZ Z MODLITWĄ .

Zanurzać, zanurzać się
w ogrody rudej jesieni
i liście zrywać kolejno
jakby godziny istnienia

Chodzić od drzewa do drzewa
od bólu i znowu do bólu
cichutko krokiem cierpienia
by wiatru nie zbudzić ze snu

I liście zrywać bez żalu
z uśmiechem ciepłym i smutnym
a mały listek ostatni
zostawić komuś i umrzeć ...

Krzysiu...

Tumidajewicz

♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥
___ ۞۞۞ ___ ۞۞۞
__ ۞____۞_ ۞ ____۞
__ ۞______۞ _____ ۞
___ ۞___________ ۞
_____ ۞ _______ ۞
_______ ۞___ ۞
__________ ۞
♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥ ♥♥

Wieczne są wspomniena,
które poruszają nasz serca.

Jak mam wyrazić ból i rozpacz
jak mam opisać to co czuję
kiedy tęsknota wciąż pożera
kiedy bezsilność paraliżuje.
Jak mam uśmiechać się do ludzi
kiedy mi wcale nie do śmiechu
jak mam rozmawiać pracować...
Tak bardzo chciałabym się schować
tak bardzo chciałabym gdzieś zniknąć
i nic nie musieć nie udawać
ale najbardziej to bym chciała
ze swoim synkiem porozmawiać.

Wiersz H. Surmacz.