„Nigdy, nigdy nie wypowie
Blada mowa ta
Tego, co szaleje w głowie
I co w piersi łka;
Bezowocne długie boje,
Łańcuch ciężkich prób
Myśli moje, czucia moje
Pójdą ze mną w grób.”

Krzysiowi...

[*]

"Pociecha jest balsamem na głęboką ranę.
Jest oazą w bezkresnej pustyni.
Pociecha jest, jak łagodząca dłoń na twojej skroni.
Pociecha jest niczym bliska, przyjazna twarz.
To obecność kogoś, kto rozumie twoje łzy, przysłuchuje się twojemu utrudzonemu sercu, w smutku i nieszczęściu pozostaje przy tobie i pomaga dojrzeć parę gwiazd."

Światełka do nieba dla Ciebie Krzysiu.
Pamiętam każdego dnia, choć ostatnio rzadko zapalam światełka (*)

Chociaż dawno mnie tu nie było to myślą i sercem zawsze jestem z Wami.
Pociechę w trudnych chwilach dają mi wszyscy wpisujący się na tej stronie, sami pogrążeni w smutku, przeżywający rozterki ale potrafiący wspierać innych. Dziękuję wszystkim za pamięć o moim synu, za wsparcie i za to, że porostu jesteście. Pozdrawiam z całego serca..
mama Marka

MINĘŁO SZCZĘŚCIE.
NIE PRZESZŁO CIERPIENIE.
A POZOSTAŁO TYLKO
WSPOMNIENIE.

``````(
`````))
`````( (
`````) )
````/ ( (
```) )(* )
```)) ) )) )
`(( ( (*) ) )
`/( ( ( ( ( (*))
`(*) )) ) )) ))
( (( (( ))(* ) )) )
( ( ( (* ) ) ) ) )
( ( ( (*) ) ) ) )
( (( (*) (*) )) )
``▄▄III▄▄``
[[▄▄( ღ )▄▄]]
[[▄▄) ღ (▄▄]]
[[▄▄( ღ )▄▄]]
[[▄▄) ღ (▄▄]]
[[▄▄( ღ )▄▄]]
[[▄▄) ღ (▄▄]]

SOCZYWAJ W POKOJU((*))((*))

[*]

Światło nadziei... Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie, znów będą czekać na spotkanie. Światełko pamięci [*]Dziękuję z całego serca za pamięć o Ewelince w czasie mojej długiej nieobecności ( „błąkałem się” po alpejskich szczytach).Jak dobrze że jesteście Wy wrażliwi na ból i smutek, coraz mniej takich w tym pokręconym świecie

Życie szybko przemija.Czas się nie zatrzymuje...
Pamięć pozostaje.Serce ciągle czuje...
Wspomnienie, choć bolesne.Zapomnieć nie pozwala...
Uczucie nie wygasa.Pozostaje miłośc,nadzieja i wiara...[*]...

Myśli ciemność przytuliła,
Serce z bólu pęka,
Rozpacz duszę otoczyła,
Która teraz w hołdzie klęka...
Dłonie twarz skrywają,
Z ust modlitwa się wyrywa,
Z oczu łzy spływają,
Wspomnienie się odzywa!
Pozostaniesz w nim na zawsze,
Święty w każdej chwilii
Ta świętość Twa nie zgaśnie,
Bóg Ci nieba już uchylił...
Pokonałeś ból i łzy,
Pokonałeś własny czas!
Odszedłeś, porzuciłeś sny,
Lecz na wieki Pozostaniesz w nas!

Myśli ciemność przytuliła,
Serce z bólu pęka,
Rozpacz duszę otoczyła,
Która teraz w hołdzie klęka...
Dłonie twarz skrywają,
Z ust modlitwa się wyrywa,
Z oczu łzy spływają,
Wspomnienie się odzywa!
Pozostaniesz w nim na zawsze,
Święty w każdej chwilii
Ta świętość Twa nie zgaśnie,
Bóg Ci nieba już uchylił...
Pokonałeś ból i łzy,
Pokonałeś własny czas!
Odszedłeś, porzuciłeś sny,
Lecz na wieki Pozostaniesz w nas!

Myśli ciemność przytuliła,
Serce z bólu pęka,
Rozpacz duszę otoczyła,
Która teraz w hołdzie klęka...
Dłonie twarz skrywają,
Z ust modlitwa się wyrywa,
Z oczu łzy spływają,
Wspomnienie się odzywa!
Pozostaniesz w nim na zawsze,
Święty w każdej chwilii
Ta świętość Twa nie zgaśnie,
Bóg Ci nieba już uchylił...
Pokonałeś ból i łzy,
Pokonałeś własny czas!
Odszedłeś, porzuciłeś sny,
Lecz na wieki Pozostaniesz w nas!

Myśli ciemność przytuliła,
Serce z bólu pęka,
Rozpacz duszę otoczyła,
Która teraz w hołdzie klęka...
Dłonie twarz skrywają,
Z ust modlitwa się wyrywa,
Z oczu łzy spływają,
Wspomnienie się odzywa!
Pozostaniesz w nim na zawsze,
Święty w każdej chwilii
Ta świętość Twa nie zgaśnie,
Bóg Ci nieba już uchylił...
Pokonałeś ból i łzy,
Pokonałeś własny czas!
Odszedłeś, porzuciłeś sny,
Lecz na wieki Pozostaniesz w nas!