\"Jakich słów użyć aby móc opisać
tę pełnię uczuć jaką mam dla Ciebie?
Czy moje serce zdoła to przedstawić
aby barwami zabłysło na niebie?

Może powinienem poczekać na tęczę
by atramentem była w moim piórze?
Patrzę na zwrotki, które rozpoczęte
i wciąż w zadumie oczy swoje mrużę.

Nie chcę banałów wplatać w swoje wersy,
kreślić wyrazy, które już mówiono.
Chcę aby każde słowo było pierwszym
jakie wypowiem nim zmysły ochłoną.

Ale jak znaleźć niewypowiedziane
by było inne od stuleci znanych?
Popatrz więc proszę w me oczy zwyczajnie.
Tam powiedziane wszystko bez granic... \"
/z sieci/

\"Wesoły i okrutny świat toczy się własnym rytmem, obojętny na cierpienie, nieświadomy bólu, nierozumiejący, obcy.\"
/Anna Cholewa-Selo/


Pana pamięci [*] niegasnące światełko.

Stracić Ciebie-to tak,
jakby zatrzymać czas,
aby nigdy nie było jutra ,
bo wszystko nagle staje się nie ważne.
Stracić Ciebie -to tak,jakby spaść
w otchłań nicości,
poznać jak bardzo boli tęsknota.
Zostawiłeś nas na tym świecie samych,
Zostawiłeś nas takich zapłakanych.

\"Nie mów proszę wszystko mija tak jak z drzew opadną liście
przecież po najgorszej zimie będzie wiosna, nowe kwitną bzy
i nikt, już nikt nie będzie płakać, bo ta noc...

zostań bo ta noc, to ona płacze deszczem
Tak jak ja, a Ty przynosisz mi powietrze

jak nikt, jak nikt ,jak nikt
przynosisz deszcze mi
niesiesz deszcze mi.\"

/Imię deszczu/

Niegasnące światełko dla Pana

Noszę Twe serce z sobą,
Noszę je w moim sercu,
Nigdy się z nim nie rozstaję,
Gdzie idę Ty idziesz ze mną.
Cokolwiek zrobię samotnie,
Jest to Twoim dziełem, kochanie,
I nie znam lęku przed losem,
Bo to Ty jesteś losem moim.
Nie pragnę piękniejszych światów,
Bo to Ty jesteś mój świat prawdziwy,
Ty jesteś tym co księżyc od dawien dawna znaczył.
Tobą jest to co słońce kiedykolwiek zaśpiewa.
Noszę Twe serce z sobą
Bo noszę je codziennie w moim sercu.