Panie, Boże Wszechmogący, ufając Twemu wielkiemu Miłosierdziu zanoszę do Ciebie moją pokorną modlitwę: wyzwól duszę Twego sługi od wszystkich grzechów i kar na nie. Niech święci Aniołowie jak najprędzej zaprowadzą ją z ciemności do wiekuistego światła, z karania do wiecznych radości. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Nosze w sobie maleńki ślad,
który mógłby zaświadczyć
o najgłębszym oddaniu.
Kiedy po raz ostatni
zamknąłeś oczy to we mnie
otwotzyły sie wrota nieba,
świata, miłości i prawdy.
Każdy następny dzień
tylko rozniecał ten ogień.

Jakim jestem maleńkim śladem,
człowiekiem pustego serca,
niezaoranej ziemi,
niesianego ziarna ?
Nigdy dotąd nie zakiełkował
najmniejszy ślad życia.
Jestem puchem i cząstką szarości,
rozrzuconym , wygasłym popiołem
tak jakby nikim.

Kiedy zamknęły sie wrota za TOBĄ,
kiedy przysłonięto twarz
i skręcono śrubami ślad serca,
wtedy zrozumiałem o mojej małości.
Zapragnąłem wypuścic ku TOBIE
najmnieszy ślad mojego istnienia.
I popłynęła ta Lza,
moje najskromniejsze zaświadczenie
TWOJEJ wielkości.
a maleńka łza
musiała najpierw wyparować,
aby dotrzeć do CIEBIE
w postaci wielkiej miłości.
Jedna, jedyna łza ofiarowana
tylko TOBIE...
Otwórz wrota nieba i czekaj
- to jest moja najskrytsza prośba,
marzenie, sen i chęć zaistnienia !

Dziękuję Tato

za Twą odwagę,
za Twoją wdzięczność,
za Twe przemówienia,
za dobre słowo,
za pocieszenia,

za Toją służbę i Twą ofiarę,
za Twój życiorys,
za Twoją miłość i zatroskanie,

za to, że chodziłeś na moje wywiadówki, potem nasze rozmowy,
za Twoje wyczekiwanie na me przybycie i wypatrywanie w oknie,
za wychodzenie na przeciw, potem odprowadzanie,
za miejsce dla mnie z Tobą przy stole,

za to, że prowadziłeś mnie do kościoła,
za mój Chrzest i Pierwszą Komunię Świętą,
za każde święta spędzone razem,
za Twoje rady,
za słowa otuchy,
za życie moje.

Już Anioł swoimi piórami
Otoczył Cię hen tam- wysoko,
Gdzie niebo płynie nad nami,
Gdzie miękko- nawet obłokom.

Dobranoc- Tato kochany!
Ty przytul wnuki i dzieci
Miękkością, co ponad górami
Miliardem szczęść ludzkich świeci.

Tatusiu, w dniu tak pięknym składam Ci gorące życzenia, ale jedno pytanie rzuca się na usta dlatego nie mogę złożyć Ci życzeń prosto w oczy?????

Te cudowne oczy zamknęły się już na wieki, już nigdy ich nie zobacze w tym życiu, nigdy. Dziś już nie ma Ciebie…Opuściłeś świat żywych
Teraz jesteś w Niebie.

Z każdym dniem coraz ciężej bez Ciebie, nadzieja z każdym dniem maleje, pustka, która pozostała po Tobie jest coraz większa, Tatusiu daj siłę, błagam Cię, daj wiarę, że kiedyś się spotkamy, czuwaj nad nami, my będziemy się modlić za Ciebie, abyś był szczęśliwy i spokojny.

Kocham Cię tak bardzo Tatusiu, tak bardzo jest mi Ciebie brak, śpij spokojnie.......

To już pół roku
Jak nie ma Ciebie z nami …
Tęsknię, nie wiem czy wiesz jak bardzo…
Nie wiem też, czy wiesz
Jak bardzo mi Ciebie brakuje…
Nie mogę się doczekać, kiedy Cię znów zobaczę…
I przytulę na wieki…

Po szklistych oczach
Mnie poznasz,
Po chwiejnym cichym głosie,
Po marzeniach w pył obróconych,
Sercu na pół złamanym
I ramionach rozpaczliwie pustych,
Po nocach nieprzespanych,
Po słowach niewypowiedzianych,
Po łzach w ukryciu wylanych,
Po smutku mocno skrywanym,
Po tym wszystkim poznasz,
Że Cię straciłam …

Twoja córka...

Odszedł,
ja tego nie chciałam,
przegrałam...
Teraz wszystko się zmieniło,
choć chciałabym żeby było jak dawniej,
pięknie,
miło...
Aż pogodą ducha na oddal biło...

Teraz pozbieram smutki i wrzucę je w kąt,
pamiętam ten zapach spędzanych z Nim Świąt...
Wszystko się zniszczyło w tej jednej chwili,
Wszyscy Go kochali,
tak nagle stracili...
Odszedł tak niespodziewanie,
Nie było czasu na pożegnanie…

Tak bardzo mi Ciebie brakuje Tatusiu, kocham Cię na zawsze.....

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

W białe kwiaty wtulam twarz
Gra muzyka z tamtych lat
I znów słyszę głos
Siedem mostów siedem ran
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Znów płynie list
Gdy spotka ciebie
Czy choć najmniejszy dasz mi znak
Tyle gwiezdnych lat
I taka wielka mgła
I codziennie ciebie brak
I codziennie ciebie brak

Odszedłeś tak szybko - a tyle chciałam Ci dać.
Odszedłeś tak szybko - a z Twym odejściem przyszedł płacz.
Odszedłeś tak szybko - została po tobie pustka w sercu, cierpienie i żal.
Już nic nie będzie tak jak kiedyś,
Bo komu mam powiedzieć ?
Czy komuś jak Tobie zaufać mogę ?
Teraz kiedy stoję nad Twoim grobem
I zalana łzami patrzę w jasny płomień znicza,
Przypominam sobie najpiękniejsze chwile naszego życia.
I gdy czas mija w ciszy i milczeniu,
Ja zadaje pytanie:
"Czemu Ty?"

Byłeś zawsze, a już Cię nie ma
Odeszłeś z mego życia do krainy cienia.
Byłeś zawsze, mocno kochałeś
Teraz cię nie ma, pustka została.
Tato, gdzie jesteś? Gdzie płyniesz?
W jakiej dalekiej jesteś krainie?
Oczy Twe mądre, wszystko widziały
Usta kochane rad udzielały.