córka śp. Leokadii Czerskiej
i siostra śp. Bogusia Czerskiego


___________( * )_________

ZAPALAM MIKOŁAJKOWE ŚWIATEŁKO

___________( * )__________

Bardzo za Tobą tęsknimy...

"Krzyż

Mój krzyż co przyszedł z niewidzialnej strony
zna samotność w spotkaniu przy stole
niepokój i spokój bez serca bliskiego
wie że mąż wzdycha częściej niż kawaler
nie dziwi się już Hegel że w szkole dostawał po łapie
nie każdy go rozumiał
krzyż wszystko uprości
nie człowieka - o miłość prosi Boga
od tego zacząć żeby iść do ludzi
wie i nie mówi bo słowom przeszkadzają słowa
milczenie nawet rybkę w akwarium obudzi
dopiero żyć zaczniesz gdy umrzesz kochając
mój krzyż co przyszedł z niewidzialnej strony
wie że wszystko wydarzyć się może
choćby nie chciał tego
na przykład wilia z barszczykiem czerwonym bez śniegu
choć przecież zima w sam raz o tej porze
czasami krzyż ofuka uderzy ubodzie
z krzyżem jest się na zawsze by sprzeczać się co dzień
jeśli go nie utrzymasz to sam cię podniesie
a szczęście tak jak zawsze o tyle o ile
bywa że się uśmiecha gdy myśli zapewne
chce mnie zrzucić
zobaczysz że ciężej beze mnie."

ks. Jan Twardowski

córka śp. Leokadii Czerskiej
i siostra śp. Bogusia Czerskiego


[*] @}-------}---------------- [*]

* Znów chryzantemę kładę na Twym grobie .....
* Znów łzę wylewam .......
* Znów jestem przy Tobie .........
* Ale jak zapomnieć ?
* Wciąż łzy się leją
* Wciąż chryzantemy są na Twoim grobie nowe .........
* Wciąż jest ktoś przy Tobie ........
* Miłość jest wieczna nawet ......
* Gdy Cię nie ma ............

[*] @}-----------}-------------- [*]

[*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*]
[*] SPOCZYWAJ W POKOJU [*]
[*] [*] [*] ANIOŁKU [*] [*] [*]
[*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*] [*]

[*] @}--------}------------- [*]

Gobelin
Pawlikowska-Jasnorzewska Maria



" W gobelin modro-zielony, w gobelin żółty i siwy
dajcie mi uciec, o ludzie!
Wkopać się w świat obcy światu, w wełniany dziw ponad dziwy,
po życia niesłodkim trudzie.-
Przecedzić duszę przez wełnę, przecedzić przez barwy pawie,
z trosk się oczyścić i łez.-
wejść i odpocząć, i zasnąć, odpocząć z ustami w trawie
koloru vert Veronese.-
Nade mną liść sie rozmnoży, liść się ku ziemi pokłoni
i kwiat się stłoczy w wiązanki -
wachlarzyk pstry zamajaczy, wachlarzyk w mej żółtej dłoni
spoczywającej kochanki.-

Na drzewie siądzie gołąbek, spokojny gołąbek z wełny,
w zaroślach jeleń się zdziwi -
brodaty pan stanie przy mnie, brodaty, miłości pełny,
pełniejszy niż ludzie żywi -
ten, który nigdy nie zmierzy potęgi ani słodyczy
mych ust, spłowiałych korali -
który miłości nie szepnie, nie wyśni i nie wykrzyczy,
i nigdy sie nie oddali.-
W gobelin modro-zielony, w gobelin żółty i siwy
dajcie mi uciec, o ludzie -
wkopać się w świat obcy światu, w wełniany dziw ponad dziwy,
po życia niesłodkim trudzie."