Po tamtej stronie, gdzie mgły śpiewają,
Po tamtej stronie, smutku nie znają.
Nie znają bólu, ani cierpienia..
Po tamtej stronie...
Za smugą cienia.
Ochraniaj swoich najbliższych (***)
Dla Ciebie Konradku!

"Prawdziwa miłość jest chyba samą tęsknotą i pragnieniem." (Anna Kamieńska) Konradku (***)

Wszyscy zapalmy zniczhttp://wirtualnyznicz.pl/zapal.html?pid=392947

Życie Twoich wiernych Panie
zmienia się, ale nie kończy...
Zniczem niezgasłym na ziemi się pali
żal i pamięć tych, którzy pozostali... ((*))((*))((*))

·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·

˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·

"[...]
Jedna kropla miłości......
jedno wspomnienie........
jest więcej warte..........
niż ocean dobrych chęci..
[...]"

Zostawiam swoją Pamięć...
DLA PANA
DROGI PANIE KONRADZIE.

·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·

˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·˙ ˙·٠•●●•٠·

Odeszłeś tak szybko, nie dane nam było
pożegnanie.
Nie było nas przy Tobie… Teraz pozostaje pustka w sercu ...
Pragnienia i plany, które nigdy się już nie spełnią… To już 31 niedziela jak nas zostawiłeś w wielkim bólu i smutku…
Dlaczego…Synku…???

♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥


..............)............
.............((............
.............) ...........
............( , )..........
........._ `|'__.........
.........( """"_ )........
...........)/(/( |...,'...
...........() )()|| -'....
...........| () ||........
...........|.....||........
...........|.....().........
...........|.....|..........
...........|.....|..........


Spoczywaj w pokoju Konradku.

♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥♥ღ♥

Wspomnień chmura
zawisła nad głową
zatapiając myśli
w udręce
oczy pieką słonością
tak znaną pustka ciszą
otula znów ręce...

............).........
...........(,)........
.........__'|'__.......
.........(""""_)......
promyczek dla CIEBIE

Pamięć, to skarb człowieka;
dni nie zawsze są łaskawsze...
Wszystko popłynie jak rzeka-
zostaniesz w pamięci zawsze!!!

Światełko pamięci [*]

Konradku, światełka dla Ciebie. Opiekuj się najbliższymi, oni Ciebie potrzebują.

Nie mówcie, tym
którzy stracili
ukochanych,
że „czas zagoi rany",
nie mówcie ,że
„oni już nie cierpią".
Najlepiej nie mówcie nic...

Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierć ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy, ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami...
(*)(*)(*)(*)(*)(*) Pamietam konradzie...