~*~*~*~*~*~*~*~*~
Najjaśniejsze Światełko
`*`MOJEJ PAMIECI`*`
~*~*~*~*~*~*~*~*~

*ღ*```````)
*ღ*``````( (
*ღ*``````)))
*ღ*``````(())
*ღ*`````(()) )
*ღ*`````(( ()))
*ღ*````[_***_]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*``[*_*_*_*_*]

Stracić kogoś...

To tak jakby zgasić Słońce na niebie
Cały świat oblec w czarną szatę
A to co kolorowe schować gdzieś głęboko

Stracić kogoś...

To tak jakby uciszyć wszystko dookoła
Kazać ptakom przestać śpiewać
Zatrzymać wiatr, żeby nie grał w konarach drzew

Stracić kogoś...

To tak jakby zatrzymać czas
Aby nigdy nie było już jutra
Bo wszystko nagle staje się nieważne

Światełko na dzisiaj i za wczoraj dla Ciebie, pamiętamy codziennie.
Dziękujemy za światełka dla Kamilka

„... nie ma już dni, które nas rozdzielą, choć upiór dnia stoi w oknie i czeka nie doścignie nas nikt na drodze dalszej od śmierci, nie odnajdzie nas nikt, bo droga nasza za daleka…”Moja pamięć i modlitwa na dzisiejszy dzień (*)

KONRADKU DLA CIEBIE
KOCHANY PROMYKI ANIELSKIEJ
MILOSCI DO NIEBA :*:*:*

Pamiętam Konradzie....[']

"...Niedługo znów spotkamy się
Powróci radość, głośny śmiech..."

Widzisz, tam daleko na horyzoncie?
To odwieczny symbol życia jest - słońce.
Wielbione przez ludzi od dziejów zarania
ociepla gdy zimno i mroki odgania

Lecz dla mnie słońce nie znaczy nic
traktuje go niczym stary znicz
W mym sercu zaś Słońce nadal gorące
bo w nim jest twoja twarz i twoje imię wyryte łzami na zawsze
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
NIECH ZAWSZE PŁONIE**********
A DOBRY BÓG, NIECH ZA RĘKE CIĘ PROWADZI********

()()()
[][][]

.♥......) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIECI ♥.♥
......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥ ~ ♥
♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~ ♥ ~♥ ~ ♥
Śmierć przychodzi nie pytając, czy może, zabiera tych, których tak bardzo kochamy, a potem pustka i serce krzyczy dlaczego Boże...

Asnyk Adam

Słonko

„Wędrowało sobie słonko,
Uśmiechnięte, jasne, złote,
Szło nad gajem, szło nad łąką,
Napotkało w łzach sierotę -

Ten się żali: "Tak wesoło
Świecisz światu, słonko moje,
Uśmiechami sypiesz wkoło,
Gdy ja smutny we łzach stoję;

Obojętnie patrzysz na to,
Jak się ludzkie serca męczą...
I nad każdą ludzką stratą
Promienistą błyskasz tęczą."

Słonko na to; "Biedne dziecię!
I mnie smutno na niebiosach,
Gdy o waszym myślę świecie
I o ludzi ciężkich losach.

Lecz nie mogę ustać w drodze,
By nad każdą boleć raną -
Więc w złocistym blasku chodzę,
Wypełniając, co kazano.

Nie pomogą próżne żale...
Ból swój niebu trza polecić -
A samemu wciąż wytrwale
Trzeba naprzód iść... i świecić!"

Syneczku…
Choć świeci słońce
ja tonę w żalu i łzach…
Na uśmiech i radość nie mam sposobu…
Potrzebuję Ciebie bardziej niż słońca…
Jednak staram się jak mogę i wytrwale idę krok po kroku…
Naprzód…
Nie chcę Cię ranić Mój Skarbie…
Prowadź mnie sierotę!