Konrad Wroński (1981–2009) – Nekrolog | FUNER ®

Konrad Wroński

27 lat

data urodzin:	24-02-1981
data śmierci:	25-01-2009
krótki URL:	konradwronski.pamietajmy.com.pl Skopiowano

Zgłoś nadużycie

Twoja Mama

15 lat temu

CODZIENNOŚĆ

"Monotonia dnia
A w niej tylko JA
Szary poranek
Szary dzień
Ulicą za mną idzie
Szary cień
Czasem unosi
Do góry głowę
Spogląda w chmury
Jakby z nich chciał
Wyczytać dla mnie
szarą pogodę..."

Syneczku...
Mimo słońca i pełni lata
w moim życiu jest szarość i smutek...
Skreślam każdy dzień, który mija...
Pora roku nie ma już dla mnie znaczenia...
Szarość będzie szła za mną aż do końca...

Opiekuj się nami i chroń ...

Nie będzie nas do jutra, czuwaj nad wszystkim...

Kochamy Cię!

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Zabezpieczenie AntySPAM w trosce o jakość treści:
Proszę podać wynik:* 2 dodać 2 dodać 2 =

mama Dominisi N

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

ŻONA ŚP.MARIUSZA CIECIURY

15 lat temu

NIEDZIELNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI.

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

siostra ś.p. Krystiana

15 lat temu

"Połącz mnie kiedyś, o Panie, z tymi, których znałam i ukochałam na ziemi - byśmy razem żyli w Tobie na wieki wieków. Amen" Moja pamięć i modlitwa na dzisiejszą niedzielę (*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

rodzice Michala Ruta

15 lat temu

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

Mama Aniołka Czarusia

15 lat temu

Konradzie dla ciebie
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama robertaM18 lat

15 lat temu

"..I choćby pogasły wszystkie światła
nie pozwól zasnąć nadziei, bo gdzieś
na dnie tej ciemności jest płomień, którego nie zgasi żaden wiatr.
Otwieraj oczy szeroko, zaglądaj głębiej niż sięga cień, otwieraj uszy na szepty, których nie słyszy mrok..."

Zgłoś nadużycie

Zgłoś nadużycie:

mama Michała Tumidajewicz

15 lat temu

.....(\ ***/)
.....( \(_)/ )
.....(_ /|\ _)
......./___\...

Tak nagle ucichło i tak posmutniało.
Pustka niby pętla zaciska się wokół.
Tak ciężko uwierzyć, że coś już się stało...
Tak trudno zrozumieć tajemnice mroku

Już czas się nie cofnie, życie nie powtórzy.
Zastygnie tęsknota i żal, łzy przelane...,
bo przecież dzień zawsze przychodzi po burzy –
tak było, tak będzie, tak jest zapisane ...