.•.*”˜•.*”˜_˜”*.•˜”*•.
***.. PAMIĘTAM..***
.•*”˜.•*”˜__˜”*•.˜”*•.

Światełko naszej pamięci*

„..Może znajdziemy
od naszych łez schronienie
Może znajdziemy
bajkowy świat, w nim nadzieje...”

Deszczu krople na oknie,
Jak łzy na matczynej twarzy
A ona ciągle nie umie
O synu swym przestać marzyć
Patrzy na deszcz, na ulicę
na samochody i ludzi
I tak by chciała bardzo
Ze snu swojego syna zbudzić...


Grażynko, gdyby tam można było cofnąć czas, obudzić naszych synów chociaż na 1 dzień... na 1 godzinę... chociaż na chwilkę... przytulam...

Rozłączeni - lecz jedno o drugim pamięta;
Pomiędzy nami lata biały gołąb smutku
I nosi ciągłe wieści. Wiem, kiedy jesteś w ogródku,
Wiem, kiedy płaczesz w cichym pokoju zamknięta;

Wiem, o jakiej godzinie wraca bólu fala,
Wiem, jaka ci rozmowa ludzi łzę wyciska.
Tyś mi widna jak gwiazda, co się tam zapala
I łzę różową leje, i skrą siną błyska.

A choć mi teraz ciebie oczyma nie dostać,
Znając twój dom - i drzewa ogrodu, i kwiaty,
Wiem, gdzie malować myślą twe oczy i postać,
Między jakimi drzewami szukać białej szaty.

Ale ty próżno będziesz krajobrazy tworzyć,
Osrebrzać je księżycem i promienić świtem:
Nie wiesz, że trzeba niebo zwalić i położyć
Pod oknami, i nazwać jeziora błękitem.

Potem jezioro z niebem dzielić na połowę,
W dzień zasłoną gór jasnych, w nocy skał szafirem;
Nie wiesz, jak włosem deszczu skałom wieńczyć głowę,
Jak je widzieć w księżycu odkreślone kirem.

Nie wiesz, nad jaką górą wschodzi ta perełka,
Którą wybrałem dla ciebie za gwiazdeczkę-stróża?
Nie wiesz, że gdzieś daleko, aż u gór podnóża,
Za jeziorem - dojrzałem dwa z okien światełka.

Przywykłem do nich, kocham te gwiazdy jeziora,
Ciemne mgłą oddalenia, od gwiazd nieba krwawsze,
Dziś je widzę, widziałem zapalone wczoraj,
Zawsze mi świecą - smutno i blado - lecz zawsze...

A my ,
Zamilkniemy na chwilę i znów się wołamy
Jak dwa smutne słowiki, co się wabią płaczem.

RAZ DESZCZ RAZ SŁOŃCE
RAZ ŁZA I SMUTEK A POTEM NIEŚMIAŁY UŚMIECH
TAKI DZIŚ DZIEŃ NA ŚWIATEŁKA DLA CIEBIE
NIECH ICH BLASK WIATR DO SAMEGO NIEBA NIESIE.

Odeszli...
a my nadal ich kochamy
tęsknimy...
mówimy do nich
i tak się nieraz nam zdaje..
przecież są z Nami...
Boże zabierasz tych
których kochamy ,
a nam zostawiasz
krwawiące rany...
................... (,)
..........)..........._'!/'_
.........(,)......... (""""")
......._'!/'_..ڿڰۣڿ♥ + ♥ڿڰۣڿ
.......(""""")..ŚWIATEŁKO
.ڿڰۣڿ♥ + ♥ڿڰۣڿ PAMIĘCI NIECH PŁONIE

Życie zostawiło ślad malując
szare kartki w kalendarzu.....

***************************

„Miłość jest treścią naszego istnienia.
Jeśli się jej wyrzekniemy, umrzemy z głodu pod drzewem życia,
nie mając śmiałości, by zerwać jego owoce.
Kiedy wyruszamy na poszukiwanie Miłości
- ona zawsze wyjdzie nam naprzeciw. I nas wybawi. „
Paulo Coelho


Syneczku...♥
Spragniona Twojej Miłości umieram w rozłące...
Ucisz moją tęsknotę...Bądź zawsze blisko, bym czuła sercem Twoją obecność...
a gdy skończy się mój ziemski czas...wyjdź mi naprzeciw...
♥

Jesteś zawsze pamiętamy. Promyczek słońca ślemy do Twojego nowego domu

_____________$
____________$$$
__________$$$$$$
________$$$$$$ $
______$$$$$$$$ _$$
____$______ $$$$$$$
____$$$$_______ $$$$
_____$$$$$$$____ $$$
_______$$$$$$$__ $$$
___________$$$$__ $$
_____________$$$__ $
______________ $$$$
______________ $$$
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
$$$$$____SPOCZYWAJ_____$$$$$
_$$$$$$___W POKOJU___$$$$$$
__ $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_____ $$$$$$$$$$$$$$$$$

A PAMIĘĆ W MOIM SERCU, ZAWSZE JEST ŻYWA...

(*)(*)(*)(*)
[_][_][_][_]

Żeby nagle zobaczyć

Więc tak długo trzeba było rozsądku się uczyć
na pytania logicznie odpowiadać
nie mówić bez sensu i od rzeczy
żeby nagle zobaczyć
że nadzieja może być obok rozpaczy
niewiara obok wiary
skakanka dziecięca na podłodze obok trumny
dostojnik obok prosiaka
prawda z palcem na ustach
podopieczny pod kołami karetki pogotowia
modlitwa obok smutnego kotleta na talerzu
i ten krzyk nie umieraj nie odchodź jeszcze okażę ci serce
z którym uciekałem --- obok ciszy

Jan Twardowski

Pamiętam Konradku (***)