_________(
________) )
________( (
________)) )
_______( (,) ))
_______((,) ) )
_______( ((,)) )
_________[]
_______████_
_______████_
_______████_
_______████_
``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
`இڰۣ`PAMIĘTAM`இڰۣ`
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰ

siostra ś.p.Pawła Torbickiego

KONRAD
„Fotografia”

Gdy się miało szczęście, które się nie trafia:
czyjeś ciało i ziemię całą,
a zostanie tylko fotografia,
to – to jest bardzo mało…

(*) KONRADOWI

```~*~*~*~*~*~
ŚWIATEŁKO
PAMIĘCI
WIECZNEJ
```~*~*~*~*~*~

╬`````````)
╬````````((
╬````````)
╬```````( ,))
╬``````( ( , ) )
╬``````( ( , )) )
╬`````( (( , ) ))
╬`````( ( ( , )) )
╬``````__[].__
╬````[*]▒*▒[*]
╬````[*]▒*▒[*]
╬````[*]▒*▒[*]
╬````[*]▒*▒[*]
╬````[*]▒*▒[*]
╬````[*]▒*▒[*]
```~*~*~*~*~*~
Wierzę, że nie gaśnie w śmierci
Żadna myśl i czyn serdeczny.
Ci, co odwołani wcześniej,
nas wprowadzą w żywot wieczny
```````````````J. Szczawiński
```~*~*~*~*~*~

........((...
.......(❤)..
......_|'|_..
....[░░░░]
....[░░░░]
....[░░░░]
....[░░░░]

JEST TAKIE MIEJSCE , KTÓREGO NIE ZBURZY ŻADNA ZAMIEĆ...
TAKIE MIEJSCE SZCZEGÓLNE TO...
MIŁOŚĆ , WSPOMNIENIE , PAMIĘĆ...

MAMA AGATY ANNY
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
*************************

Bywają w życiu mym takie chwile
kiedy ból i noc ogarnia dusze mą
gdy nie mam wiary w cud i brak mi siły
by móc znów codzienność znosić swą
pozwól poczuć wtedy sens tego cierpienia
pozwól poczuć znów zrozumieć jeszcze raz
że to nie jest wcale jakaś beznadzieja
ale w sumie mój najlepszy czas.
Padam w tedy znowu na kolana,
by w miłosierdzie Twe zanurzyć się i trwać
choć po ludzku wydaje się tak przegrana
Ty za rękę wtedy bierzesz mnie i pozwalasz wstać,
czuję wtedy znów sens tego cierpienia
czuję w tedy i rozumiem jeszcze raz.
Szlifujesz Panie dusze mą
jak diament
wrażliwości serca uczysz mnie co dnia
pozwalasz mi dostrzegać to co nie widzialne jest
by poczuć całą sobą jak smakuje miłość Twa

dziękuję Ci Panie Jezu

światełko dla Ciebie Aniołku

ANIOŁKU PAMIĘTAMY**

"Miłość porywa się na to, co przekracza jej siły; nie ucieka przed tym, co niemożliwe..."

Myślała że został już tylko na fotografii
z twarzą bez oddechu
Tymczasem w każdej chwili
kiedy zapalała światło
nakrywała do stołu w świecie tak małym
w którym jest już wszystko
wiedząc że zmęczenie jest przynajmniej połową miłości
że kochać --- to nie znaczy iść w swą własną drogę
nieefektowna jak zielona cyranka bez połysku
wytrwała jak chory z urojenia który ma w końcu rację
kiedy odkrywała że można się modlić mając tylko
czyste sumienie
kiedy odchodziła żeby wrócić
z sercem nie skróconym przez oszczędność
tak znikoma że prawdziwa
sama na wspólnej drodze
po obu stronach wiary

Tłumaczył
że wieczność jest tylko jedna
że już są razem chociaż się nie widzą
że miałby ochotę nagadać jej serdecznie
choćby w przedpokoju ciepłym od ubrań

przecież tylko nieobecni są najbliżej.

- ks. J. Twardowski

[*]