]```
]`````)
]````(,)
]````(,)
]```(___)
]```(___)
]```(___)
`````````
`,,Odchodzimy w chwili,kiedy byśmy mogli rozpoczynać życie." Karol Irzykowski

⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
Córka śp.S.i S Góral.
Syn.W.Kwiatkowskiego.
Bliska U.Urbaniak i brata
we wsp.Ludomira Włodarskiego.
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
♥✿✿♥

_____.۩
_____.۩
_____۩۩
_____۩۩
____۩۩۩۩
___۩_۩۩_۩
___۩_۩۩_۩
__۩__۩۩__۩
__۩__۩۩__۩
_۩__۩۩۩۩__۩
_۩__۩۩۩۩__۩
__۩_۩۩۩۩_۩_
_____۩ ۩____
[[[▓_╱╲_▓]]]
[[[▓_╲╱_▓]]]
[[[▓_╱╲_▓]]]
[[[▓_╲╱_▓]]]
[[[▓_╱╲_▓]]]
[[[▓_╲╱_▓]]]
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱
W rozpędzonym czasie
rozsypują się dni jak perły
z pękniętego sznura.Wyciągam rękę
chcę zatrzymać dzień,noc,chwilę
by choć raz jeszcze dotknąć i przytulić....
Ulatują,wołam duszą myślami....
Czas nie zatrzyma się,nie zawróci
jedyna wierna pamięć nie pozwala
się smucić,echem przywróci ten czas.
⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱ ✿ ⊰♥⊱✿ ⊰♥⊱

Światełko pamięci do nieba dla Ciebie.
@*@*@*@*@*


Twoich bliskich serdecznie pozdrawiam.

„Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.”

Syneczku…♥
Z białą chryzantemą i zniczem znów schylimy w pokorze głowy…
W podziękowaniu, że byłeś z nami…
Pomóż nam przetrwać ten okrutny czas…
Otulam Cię moją miłością...♥
Ona nie zna granic..

*ღ*```````)
*ღ*``````( (
*ღ*``````)))
*ღ*``````(())
*ღ*`````(()) )
*ღ*`````(( ()))
*ღ*````[_***_]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*``[*_*_*_*_*]

** ANIOŁKU **

DLA CIEBIE ŚWIATEŁKA PAMIĘCI, W TEN ZIMNY PAŻDZIERNIKOWY WIECZÓR...NIECH NIGDY NIE GASNĄ...

*ღ*```````)
*ღ*``````( (
*ღ*``````)))
*ღ*``````(())
*ღ*`````(()) )
*ღ*`````(( ()))
*ღ*````[_***_]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*````[_*_*_]
*ღ*````[*_*_*]
*ღ*``[*_*_*_*_*]

Cicho serce, nie krzycz już więcej
Cicho serce, nie łkaj więcej.
Wiem, że boli, dławi i dusi.
Uspokój się już, proszę
Pełne goryczy nieszczęść jest życie,
przecież dobrze wiesz.
Nie krzycz już serce, proszę
Łzy osusz pozostałą kruszyną miłości,
światełkiem nadziei, co w dali świeci.
Kiedyś posmakujesz jeszcze szczerej radości
i będzie uczta dusz, a teraz
Cicho serce, nie krwaw już, proszę
daj o sobie zapomnieć to boli.
nie dźwigaj kamienia smutku, żalu
ciężar wyrzuć z siebie,
Serce, czy każdy ciebie ma,
czuje dogłębnie tak jak ja.
Serce, choć bardzo bolisz
cieszę się że cię mam,bo w nim schowana jest
moja miłość i moja łza.



ISKRZĄCE PAMIĘCIĄ
ŚWIATEŁKA DO SAMEGO NIEBA

PRZYTULAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH
JESTEM PRZY NICH A ONI WSPIERAJĄ MNIE
I TO ICH OBECNOŚĆ ŁĄCZY ZERWANE NICI NADZIEI
IRENA

Mój dzień zadumy.

Czuję chłód listopada na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.
Płomyk świecy światełko dla Ciebie
to wystarczy,potrzeba coś więcej ?
Jeszcze kwiat żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.
Biała brzoza pochyla się nisko
melancholią do snu Cię kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek,blask ognia i cisza.
Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą wspomnienia
oprócz nich, nic nie widzę nie słyszę.
W zamyśleniu dzień odszedł aleją
wieczór cieniem zadumy się ściele
mały lampion płonący na grobie
srebrną gwiazdą zaiskrzy na niebie.
Będą błyszczeć nim noc nie spłowieje
a na ziemi ostatni znicz zgaśnie
w moim sercu będziesz wciąż żywy
póki ono snem wiecznym nie zgaśnie.

Justynko, byłaś, jesteś i już zostaniesz największa miłością Twojego męża Konrada. Tego nic i nikt nie zmieni.A kim dla Ciebie byłl ten wyjątkowy meżczyzna, to tylko Ty sama wiesz...

Konradku, już niedługo otulimy Cię ciepłem świec uroczyście migoczących na wietrze. Złociste chryzantemy pochylą swe zmarznięte główki w geście podziękowania, że byleś...A ludzkie serca...szepną - pamiętamy, tęsknimy, kochamy...
W pamiętaniu zatracenie...

Jaśniutkie światełko w ten deszczowy dzień <(*)>