Trzeba uczyć się siebie na nowo, bo tamto stare ja umarło razem z Nim. „Wymyślać” siebie na nowo. Spróbować tchnąć życie w kukłę, która z nas została. I dni jakoś same się toczą. Choć wolno niemiłosiernie. Cierpliwie czekać, aż zacznie się czegoś chcieć. Gdzieś pojechać, coś zobaczyć, mieć coś nowego. I powalczyć ze skradającym się uczuciem zdrady wobec dziecka. Jak ja mogę się z czegoś cieszyć i śmiać, pozwolić na jakiejś wyjście, nowy zakup gdy moje dziecko nie żyje i jest zakopane pod ziemią. Zdrada! Zdrada! – krzyczy coś w środku. Zapomniałaś o swoim dziecku? Wyrzuciłaś je z pamięci? Kanty bólu z czasem łagodnieją, powoli uczę się z tym żyć. Przez chwilę można znaleźć ukojenie, odetchnąć głębiej. Na początku się TEGO nie zauważa, ale TO jest. Niezależnie od nas. Jak i większość naszego życia. Sinusoida lepszych i gorszych dni krąży niespokojnie. To się wspina; to opada. Czas rozdzierania i czas zszywania. Czas beznadziei i czas nadziei. Co i raz dopada mnie myśl jak to możliwe, że ja żyję i dalej „w miarę normalnie”, gram w tym filmie bez jednego aktora. A ze światem nie stało się nic.
To późniejsze PO, już nieco spokojniejsze, nigdy nie będzie takie NORMALNE, bo być nie może. To życie obdarte z poczucia bezpieczeństwa, z poczucia jakiejkolwiek kontroli nad życiem swoim i swoich bliskich. Ale żyjemy, a każdy dzień przybliża nas do spotkania…
═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

Tyle marzeń nie spełnionych, tyle wypraw nie odbytych, tyle słów nie wypowiedzianych, tyle rzeczy nie poznanych…. ANIOŁECZKU......

═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─ ─═ڿڰۣڿ☻ڿڰۣڿ═─

RENIA M.JARECZKA PYRSAKA

Tumidajewicz

♥¸.•*´ ♥ `*•.¸ ♥ ¸.•*´ ♥ `*• .¸♥
Zapamiętaj dobre chwile,
starannie je zbieraj.
Będą wsparciem w smutku,
w stresach i zwątpieniach.
Czas pomoże zagoić
ślady ran uśpionych,
tkwiących bardzo głęboko
w duszach poranionych.
Wracające wspomnienia
tak skrzętnie zbierane,
staną się balsamem
na dalsze przetrwanie
♥¸.•*´ ♥ `*•.¸ ♥ ¸.•*´ ♥ `*• .¸♥

Dlaczego
świat
przeleciał obok Ciebie
tak szybko...
nie dał się zatrzymać.... zbliżyć...
pognał ...

Syneczku...
Czas był dla Ciebie zawsze cenny...Za mało go było nawet czasami na sen...
Jakbyś wiedział, że masz go tak mało...a tak wiele chciałeś poznać...zobaczyć...doświadczyć...przeżyć...
Mimo pośpiechu...zabrakło Ci tak wiele czasu...by poznać życie do końca...
Wciąż masz za mało lat...
moja dziecino...

Pomóż mi przetrwać ten smutny czas...

Twoim Przyjaciołom dziękuję, że Cię pamiętają...
Ciebie nie można zapomnieć...

A życie toczy się dalej.....
przepełnia je żal i takie
dziwne uczucie.że kogoś
w nim bardzo brakuje....
Światełko z modlitwą!
~~*~~*~~*~~*~~*[*][*]

JAŚNIUTKIE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI(*)(*)(*)

\"-Kiedyś myśli były barwne,jak
motyle,moje oczy prawie łez
nie znały.
Kiedyś wszystko było słońcem
i radością,tak soczystą,jak
wiosenna zieleń drzewa.
życie było,jak łuk tęczy kolorowe
Dziś wspomnienia potok łez zalewa.
\"/H.Rynkowski/

♥✿✿♥
Bliska W. Kwiatkowskiego,Urszuli
Urbaniak i Ludomira Włodarskiego.
*~✿~*♥*~✿~*♥*~✿~*♥*~✿*~

.......*
.......)
......)♥(
....(___) KOCHANY
...............*
...............(
..............)♥(
............(___) ANIOŁKU
.......*
.......)
......)♥(
....(___) SERCEM
...............*
...............(
..............)♥(
............(___) ZAPALAM
I POSYŁAM DO NIEBA ŚWIATEŁKA
PAMIĘCI Z MODLITWĄ......
*~✿~*♥*~✿~*♥*~✿~*♥*~✿*~
BYŁEŚ RADOŚCIĄ, PROMIENIEM
SŁOŃCA,BYŁEŚ MIŁOŚCIĄ, DOTYKIEM
SERCA. JESTEŚ MILCZENIEM,
CISZĄ O ZMROKU. JESTEŚ
WSPOMNIENIEM I PERĄ W OKU....ANIOŁKU..

ZABRAŁ CIĘ PAN BÓG DO SIEBIE...
MIMO TAK MŁODYCH LAT...
NAM POZOSTAWIŁ ... SMUTEK , ROZPACZ , ŻAL...

____((
____ ))
____/\',(
__ (,\"★\",)
____|♥|
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓
__▓▓▓▓

(*) POKÓJ TWEJ DUSZYCZKI (*)

Jest miłość co była ciałem, a stała się duchem.....
===============================================

Za krokiem krok
Taka trasa okno - drzwi
Wciąż z kąta w kąt
Taki sposób na złą myśl
Nie pierwszy raz
Kiedy sen przypomniał cię
Nie pierwszy raz
Kiedy strach obudził mnie

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem

Pamiętam że
Świecił księżyc rudych traw
Mówiłeś - wiem
Każdy swoją gwiazdę ma

Niewidzialna dłoń
Ochroni mnie
Od złego w czarny dzień
Niewidzialna dłoń
Osłoni mnie
To jedno zawsze wiem


W białe kwiaty wtulam twarz
Gra muzyka z tamtych lat
I znów słyszę głos
Siedem mostów siedem ran
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Znów płynie list
Gdy spotka ciebie
Czy choć najmniejszy dasz mi znak
Tyle gwiezdnych lat
I taka wielka mgła
I codziennie ciebie brak

Siedem mostów siedem ran
Tak po prostu staniesz tam
I strach zostawi mnie
Będzie tak

ŚWIATEłKA DO NIEBA