Serce, jak boli zaszyte milczeniem, słone od łez...
(¯`..´¯)
`·.¸.·´
(¯`..´¯)
`·.¸.·´
Świat się pomylił!!!KONRADKU:*

....Jak wiele krzyku może kryć milczenie...Milczenie zranionych serc...…W milczeniu,otulamy się wspomnieniami o Tobie..[*]Śpij...Zostawiamy światełko i modlitwę

*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
★«¤•✫•¤» ★ «¤•✫•¤»★
`````)
````( (
```) ) )
``( (,) ) )
``( ( ( (,))
``((,) ) ) )
`( ( ((,) )) )
`( (( (,,)) ))
``[[IIIII]]
[๑♥๑]
[๑♥๑]
[๑♥๑]
[๑♥๑]
[๑♥๑]
[๑♥๑]
★«¤•✫•¤» ★ «¤•✫•¤»★
Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok
*¯*♥*¯*¯*♥*¯*¯*♥*¯*

Konradku niedługo kolejna rocznica Twego odejścia do Nieba...
Wysyłam Ci światełko pełne miłości (****)

Pamiętam

Graj aniele ciszy graj Twych strun Niechaj dotknie smutek .tęsknotę
Moja modlitwa, pamięć i światełko na dzisiejszy dzień (*)
...))
...(+)
..(((+))
.((+))))
[_____]♥```

...)..
..((
...)..
..[_].
(___)...ŚWIATEŁKO NA DZIŚ

Zapalamy światełko na najbliższy tydzień naszej nieobecności , niestety nie będziemy mieli możliwości zapalać światełek za nasze kochane aniołki,ale myślami i w modlitwie zawsze są z nami. Dziękujemy za pamięć o naszej Zuzieńce.Pozdrawaimy Asia , Waldek i Juleńka.

Życie przemija - pamięć pozostaje
Światełko z modlitwą za szczęście wieczne***
[*] Pamiętam[*]

Jaśniutkie światełko pamięci .

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stoję na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to syn,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat....


*ŚWIATEŁKO*PAMIĘCI*