...czas nie leczy ran,czas przyzwyczaja nas do bólu....ale ile jeszcze możemy Konradzie.

Środowe cieplutkie światełko pamięci.

Ból zasnął

Ból zasnął we mnie już z cicha,
Jak dziecię krzykiem zmęczone;
Łzy na dno duszy kielicha
Spływają niedostrzeżone.

Wszystkie żywota gorycze
Zamknęłam w sercu jak w grobie;
Niech drzemią w nim tajemnicze.
Nie mówiąc światu o sobie.
♥
Syneczku…♥

Żyję z bólem zamkniętym w sercu…
i łzami , które spływają cicho…
Świat nie lubi łez…nie lubi smutku…
Ja nie rozumiem świata…
Tak bardzo mi Ciebie brakuje!
♥

To tylko wiatr śpiewa wciąż te kilka nut.
To właśnie dziś smutek mnie odnalazł znów .
Jak późny gość w szyby znów zadzwonił deszcz .
To z dawnych dni przyniósł mi wspomnienia zmierzch .
Był taki ktoś kogo nie zastąpi nikt.
Był taki dzień minął tak jak wszystkie dni .
Był taki list który nie zawierał słów.
Był taki ktoś kto nie wróci nigdy już.
To tylko wiatr śpiewa wciąż te kilka nut .
To tylko deszcz w okna me zadzwoni znów.
Lecz to nie ty przyjdziesz tu któregoś dnia.
To tylko zmierzch który rozłączył nas.

╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬ ╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬

____╬ KONRADKU ╬ ____

\"Nadzieja-została mi ona, że przemieniłeś się w pięknego Anioła\"

╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬ ╬ ♥•.¸♥•.¸ ♥•.¸ ¸.•♥ ¸.•♥¸.•♥ ╬
M.JARECZKA PYRSAKA

(*)

W co się ból może zmienić
w gniew tupanie nogą
w otwartą książkę zamkniętą powoli
w modlitwę
płacz prywatny bo wprost do poduszki
list pisany pięć razy bez związku od rzeczy
milczenie przy stole
chodzenie tam i nazad dookoła prawdy
dotknięcie ust samotnych łyżeczką herbaty
w to co niemożliwe – jeszcze nie ostatnie
w tę samą znowu miłość
kończącą się długo

pozwól więc Matko
niech dalej boli

NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE KONRADZIE

SERDECZNIE POZDRAWIAM TWOICH NAJBLIŻSZYCH

Niczym rzadki wirus, mądrość daje o sobie znać w najmniej oczekiwanych
chwilach, a najbardziej podatni bywają na nia ludzie zdolni do współodczuwania
z innymi, ludzie, którzy potrafią rozumieć,
NIE MIJAJĄCY BÓL, UPADKI I TĘSKNOTĘ.
MY TO ROZUMIEMY IRENA

Pamiętamy Konrad...

-:¦:-_-:¦:-
Jest Chmura,
Jest Mgła,
Jest Życie
I Gorzka Ł Z A . . .Konradzie ...
-:¦:-_-:¦:-

(*)

Konrad pamiętam. Zapalam Ci światełko (*) na ten kolejny smutny dzień bez Was.

Tak trudno się podnieść,
tak ciężko wstać
Gdy tyle wspomnień
nie daje spać
I nie ma dnia, nie ma nocy,
Jest ten dziwny strach....
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Pamiętam Konradku(*)

Grażynko ja też serdecznie Cię pozdrawiam.