Jak nie kochać jesieni...

Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata,
Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących.
Ptaków, co przed podróżą na drzewach usiadły,
Czekając na swych braci, za morze lecących.

Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych,
Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych.
Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc,
Kojąc w twym słabym sercu, codzienne zgryzoty.

Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej,
Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci.
Chryzantemy pobieli, dla tych, których nie ma.
Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci.

Jak nie kochać jesieni, siostry listopada,
Tego, co królowanie blaskiem świec rozpocznie.
I w swoim majestacie uczy nas pokory.
Bez słowa na cmentarze wzywa nas corocznie.
Tadeusz Wywrocki





ღღ ``NIEGASNĄCE
ღღღ ``ŚWIATEŁKO
ღღღღ ``MOJEJ PAMIĘCI


`````(
`````))
`````)
````(*))
``(**.|.**) Konradzie
``\\\\____//
```****
`

Gdy śpię przychodzisz do mnie
W snach moich dając mi nadzieję
Że chociaż oczy Cię nie widzą
Jednak naprawdę gdzieś istniejesz!

Dziś wiem, gdzie Twoja konstelacja!
Wiem w której części nieba!
Z radością patrzę teraz w gwiazdy
I nic do szczęścia mi nie trzeba!

.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.•*✿*•.
( `✩´ ) _ ( `✩´ ) _ ( `✩´ ) _ ( `✩´ ) _ ( `✩´ )
.`•.¸.•´ __ `•.¸.•´___ `•.¸.•´ __ `•.¸.•´ __ `•.¸.•´


MAMA AGATY ANNY

Życie jest chwilą
chwila jest życiem
czas gwiezdnym pyłem
znikającym w niebycie
chwila narodzin i chwila
śmierci, życie nas zwodzi
i nie trwa wiecznie,są
tylko chwile jak mgła ulotne,
choć warte tyle lecz
bezpowrotnie znikają i jak
ślady na piasku się zacierają...

..lecz gdy w końcu
do celu dojedziemy,
na końcowym wysiądziemy peronie,
to pamiętajmy,
że ONI tam będą,
ZNOWU ODNAJDZIEMY ICH
KOCHANE DŁONIE...
(*)

`°*”˜˜”*°◕°*`♥ `*°◕°*”˜˜”*°`
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
`°*”˜˜”*°◕°*`♥ `*°◕°*”˜˜”*°`
°``````(
°``````))
°`````(?))
°````( ((?))
°````((?))))
°`````iiiiiii
°```[˜*♥*˜]
°```[˜*♥*˜]
°```[˜*♥*˜]
°```[˜*♥*˜]
°```[˜*♥*˜]
`°*”˜˜”*°◕°*`♥ `*°◕°*”˜˜”*°`
Odejście
Ile smutku wyrażają słowa
Ileż rozpaczy zawiera uśmiech
Tyle ciemności czai się wokół
Kształty twarzy giną w mroku
Tylko oczy błyszczą jeszcze
Jakimś tajemniczym blaskiem
Lecz gasną przedwcześnie
Utrudzone zbyt ciężkim ciężarem
Skurczona postać bólu
Odchodzi nagle w nieznane
Pozostaje tylko wspomnienie
Smutek ogarnia przestrzenie
Potęguje nastrój melancholii...

/autor Senna K./ 1985r
`°*”˜˜”*°◕°*`♥ `*°◕°*”˜˜”*°`

\"Odszedłeś cicho i bez pożegnania, Jak ten, co nie chce swym odejściem smucić,
Jak ten, co wierzy w chwili rozstania, że ma niebawem z dobrą wieścią wrócić.\"

Choć za wcześnie dla Ciebie zatrzymał się czas
w sercach na zawsze zostałeś wśród nas.

Tumidajewicz

Skrzydła Anioła

Aniele... mój...

kiedy Two­je skrzydła
do bram nieba Cię uniosły,
kiedy mnie opuściłeś....
opuściłeś...ziemię
ser­ce z roz­paczy pękło.
W każdej je­go cząstce
za­gubionej, między
niebem a...ziemią
nadal...nieustającym
pięknem jesteś....
Czas nie zmienia...nic,
smutek..łzy...cierpienie.
Życie bez Ciebie,
to prze­nikający ból...
dusza łza­mi otulona
szu­ka ukojenia,
dla...miłości pierwszej.

Aniele mój...
opuść skrzydła...
proszę...Wróć....

Światełko Pamięci dla Ciebie …[[♥]]…

....bo to co miało sens odeszło razem z Tobą.... i zgasło słońce kiedy jeszcze był dzień......