Bądź szczęśliwy , gdziekolwiek dziś jesteś.
Chociaż serce Twej Matki krwawiące.
I bądź wolny Aniele nareszcie.
Z góry prześlij uśmiechów tysiące.


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..............(((((,,)))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE KONRADZIE
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

Konradkowi..

Jaśniuteńkie światełko do samiuteńkiego nieba ..

...(*)...a dla nas Będziecie żyć wiecznie...(*)...i kochać Was każdego dnia, będziemy mocniej i mocniej...(*)...

Łzy zawsze płyną cicho.
Nie słyszy ich żadne ucho.
Łzy bólu i smutki,
Pojawiają się za często,
Za często, za często
pojawia się ból...
Bo Ciebie już nie ma Aniołku ♥
A my bliscy tak bardzo tęsknimy ♥

*;♥;*

Klepsydra
„ Sypie dniami jak
ziarenka miałkie
Życie w kształcie klepsydry zaklęte
Przemijanie w tym pyle zawarte
Czas przetwarza na było i będzie…
Wartką strugą ziarenka dni spadają
Na nadzieje, które dawno zgasły
Nie odgadniesz, które w tym, co będzie
Spadnie cicho jako dzień ostatni…”

Syneczku…
Czas płynie w tęsknocie i smutku…
Drąży w sercu bolesną szczelinę…
Pamięć o Tobie Konradku na zawsze zapisana jest w naszych sercach…
Śpij spokojnie.
Jestem.

Antoine de Saint-Exupéry

Miłość jest przede wszystkim zasłuchaniem w ciszy. Kochać to rozpamiętywać.

ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. ڿڰۣڿ❀❤❀

ŚWIATELKO PAMIEĆ I MODLITWA ((*))

ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ. ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

Sobotnie smutne światełko dla Ciebie Konradzie...

Nikt z nas nie zna czasu podróży .
Pociąg jedzie, wciąż nowe perony ,
ciągle nowi ludzie wsiadają .
Pociąg w rożne rozwozi ich strony.

Jedni dłużej są w Twoim przedziale.
Inni tylko na chwilkę wsiadają .
Są też tacy co zajrzą i znikną
i nic innym w podróży nie dają.

Każdy ślad swój jakiś zostawi .
Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży.
To w pamięci swojej zachowasz
Już do końca życiowej podróży.

Najsmutniejsze są chwile w podróży,
gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz.
Po nich zawsze pustka zostaje ,
cicho w kącie przedziału zaszlochasz.

I już smutek zostanie do końca .
I tęsknota co pali Cię skrycie ,
bo już bez tych co byli najbliżsi
musisz dalej pojechać przez życie.

Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz,
na końcowym wysiądziesz peronie ,
to pamiętaj, że oni tam będą ,
znowu odnajdziesz kochane ich dłonie…
białym puchem otulone gorące światełka do nieba