ŻYCIE JAK KRAJOBRAZ -
-CIĄGLE SIĘ ZMIENIA.
DZIŚ JESTEŚMY RAZEM,
A JUTRO ZOSTAJĄ
WSPOMNIENIA...
____ (
___ ( \",)
___[▒▒]
___[▒▒]
Tak zostały piękne wspomnienia,ale to za mało bo Ciebie Konradzie nie ma ♥

◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕ Ci co najwięcej dają światu najszybciej odchodzą◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕ Światełko i modlitwę zostawiamy ◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕ •*`*• ◕

Moje serce zmienia swój kształt już większe jest niż ja.
Od nagłych wzruszeń pęka już pomóc nie mogę mu.
A czas płynie jakby nigdy nic głośno liczy moje łzy.
A gdy wreszcie znów stanę z Tobą twarzą w twarz.
Powiem Ci jak było tu Ciebie brak


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE KONRADZIE
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

Dla Ciebie Konradku

Pamiętam....

Światełko i modlitwa dla Ciebie Konradku...((*))

”Porwano gdzieś sny drżące jak motyle,
Skrępowano kajdanami radości nikłe chwile.
Wyhaftowano smutki na białej chusteczce,
Żelazną łzą przeszyte - choć tak bardzo nie chcę.
Strwożone serce zamarło zranione ostrzem milczenia,
Za ścianą ciszy nie dosłyszało dźwięku ukojenia.
To Wieczna Pieśń bez słów, która i kamień poruszy...”

Przepraszam Cię

Za odległość która nas dzieli…

Przepraszam Cię
Za rozmowy nie dokończone…

Przepraszam Cię

Za tęsknotę która nie minie…
Przepraszam Cię

Za brak znaków nadziei na niebie…

Za wszystko przepraszam lecz kocham ,tym żyję!

Syneczku...

Choć Twe życie krótko trwało,
tak wiele bólu zostało.
Choć zgaszone me marzenia,
nie doczekały się spełnienia.
To dlaczego? już nie pytam,
resztką sił nadzieję chwytam,
Że w końcu ze szczęścia zapłaczę
kiedy Cię spotkam,
przytulę,zobaczę.

TWOJEJ PAMIĘCI ...
♥♥¸¸.•*´¯`♥♥¸¸.•*´¯`♥♥ KONRADKU

idziemy razem ścieżką
życia mojego z Panem
ja belką krzyża ciężką
pleców mych żłobię ranę

gdy nogi me zawodzą
gdy wola moja kona
Pan idąc mi z pomocą
bierze mnie z nim w ramiona

Panie naprawdę nie wiem
po co się mną zajmujesz?
wszak niosąc mnie ścieżki życia brzegiem
krzyża mi nie zdejmujesz

dlaczego ja? dlaczego?
wraca co dzień pytanie
a belka krzyża mego
wciąż tkwi w mych pleców ranie

Panie wybacz mi proszę ale
ta myśl jest w głowie mojej
że z za ciężaru krzyża
wciąż szukam miłości Twojej

najjasniejsze światełka do nieba dal ciebie KONRADZIE