"Czym jest życie bez Ciebie,
cichym szeptem,westchnieniem.
Łzą wśród tysiąca kropel deszczu
zagubionym wspomnieniem......"

ŚWIATEŁKO PAMIECI ((*))
********************************
Smutne oczy Matki
wpatrzone w Twoją mogiłę...
Tak chciałyby Ciebie zobaczyć
chociaż przez krótką chwilę...

Smutne matczyne ramiona
z tęsknoty usychają...
Usta spragnione czułości
ciągle Twe Imię wołają...
KONRADZIE

Cieszmy się chwilą,która mija,
Szczęście jest krótkie jak spojrzenie,
Jak uścisk dłoni,przytulenie,
Jak gwiazdy błysk w południe nocy,
Kiedy nad ludzkim stoi snem,
Szczęście trwa tylko co słów parę,
Mówionych szeptem w wielkim tłumie,
Ono jest proste jak cierpienie,
Kiedy na schodach mieszka cisza,
i gdy telefon milczy długo,
Jakby zaklęty,obojętny,
I gdy listonosz niesie co dzień,
Torbę opuchłą od czekania,
Szczęście jest proste jak codzienność,
Pełna po brzegi miłowania.
ks.Wacław Buryła

światełka do nieba te zapalane w sercu dla ciebie Konradzie

…
widzę cię w każdym oknie
na każdym tynku budynku
jesteś we mnie stu krotnie
mój ukochany synku
z tą śmiercią się nie godzę
bo miałeś być mym trwaniem
budzę się z tobą co dzień
by zrobić ci śniadanie
miele się słowo kocham
skrzydłami od wiatraka
zezwól mi czasem zaszlochać
pozwól mi trochę popłakać
dziś przeczytałam w gazecie
jak ludzie są mądrzy i piękni
wśród nich jesteś nadal przecież
jesteś i bardzo tęsknisz
nie mogę się z tym pogodzić
bez sensu stało się wszystko
bo żeby śmierć urodzić
opatrzność jest sadystką
widzę cię w każdym oknie
na każdym tynku budynku
jesteś we mnie stu krotnie
mój ukochany synku…
/Z NETU/.

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ❤️ DLA CIEBIE MOJA PAMIĘĆ KONRADKU Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ ❤️

___*♥*_______*♥*
_*♥*__ *♥*_*♥*__*♥*
*♥*_____*♥* ____ *♥*
*♥*_ŚWIATEŁKO__*♥*
_*♥*__PAMIĘCI__*♥*
___*♥*___*____*♥*
_____*♥*___*♥*
_______*♥*♥*

╰⋟✿⊱╮Światełko pamięci dla Ciebie KONRADKU do samego Nieba...śpij spokojnie Kochany ╰⋟✿⊱╮

Jeżeli mnie szukacie
Szukajcie w sercach Waszych
Tam jest moja przystań...
Tam jest mój Raj
Tam zawsze jestem z Wami.

:(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)

Minuta za minutą, godzina za godziną...
biegną, biegną...przeminą
I my też przemijamy, nikniemy jak te chwile.
Myśl tylko gdzieś zaświta, to już...już...tylko tyle?
A planów było tyle...
To już...już jednak trzeba zostawić mamę, tatę...
pożegnać się z bliskimi i z całym swoim światem
Tak szybko...coś zaczęte coś w trakcie ...nieskończone
coś napoczęte...w pąku jak jabłko nadgryzione
jak róża w młodych latach, jak wiosna wpół przerwana
to już...już trzeba odejść w ramiona swego Pana...

Wiersz autorstwa Haliny Surmacz

W naszych sercach macie mieszkanie i zawsze już tam mieszkać będziecie...