,,ogrzejmy tych

co na zawsze odeszli

płomyczkiem pamięci

bo choć zniknęli

w niej pozostaną nietknięci. "

Wiara, modlitwa i nadzieja oraz światełko pamięci na ten kolejny smutny dzień ... Twojej pamięci KONRADKU ...[*]...

❄️ ◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️Światełko i modlitwę zostawiamy✫•◥◣_❤️_◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️ _◢◤•✫❄️✫•◥◣_❤️_◢◤•❄️

Zapalam świeczkę, stawiam na oknie.
A w sercu żal i smutek,lecz kto się o tym dowie?
Tylko ten kto ze mną świeczkę zapali.
Kto przeżył odejście bliskiego i płacze w oddali.
Kto poznał smak krzyża przedwcześnie.
Niech dzieli ze mną refleksje.
O przemijaniu, o tym co było i o nadziei.
Że tam w błękicie,
nie kończy się życie.


♥▒.....................)
♥▒....................()
♥▒..................(( ))
♥▒.................(((,)))
♥▒................((( ,)))
♥▒................((((,)))
♥▒................((((,))))
♥▒..................[][*][]....
♥▒...........【☾●✽●☽】 ŚWIATEŁKO PAMIĘCI
♥▒...........【☾●✽●☽】 WRAZ Z MODLITWĄ DLA
♥▒...........【☾●✽●☽】 CIEBIE KONRADZIE
♥▒...........【☾●✽●☽】 NIECH ZAWSZE SIĘ PALI
♥▒
♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒

Pamiętam o Tobie Aniołku każdego dnia .

Człowiek umiera... Znowu za szybko!
Człowiek umiera... Razem z nim wszystko..
Tylko wspomnienia po nim zostają,
Które wciąż mgliste z czasem się stają,
Których tak wiele, jednak za mało...
Znowu za szybko wszystko się stało!
Czasu nie było na pożegnanie...
Teraz zostało tylko płakanie.
Teraz ten smutek w garści Cię trzyma,
Trzyma za szyje, dusić zaczyna...
Póki ktoś żyje, to go kochamy,
Lecz to po śmierci go doceniamy.
wtedy widzimy jaki był cenny,
Wtedy ogarnia smutek brzemienny,
Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota,
Jakże naiwna życia prostota.....
Wtedy wyrzuty nami władają,
Wtedy uczucia hołdy składają...
Wtedy za późno na przeprosiny,
Jedno, co możemy - wciąż się modlimy...
Aniołku ♥

KONRAD
(*)Otulamy Ciebie pamięcią naszych serc **

„Potoki mają swe łoża -
I mają granice morza
   Dla swojej fali -
I góry, co toną w niebie,
Mają kres dany dla siebie,
   Nie pójdą dalej!
Lecz serce, serce człowieka,
Wciąż w nieskończoność ucieka
Przez łzy, tęsknoty, męczarnie
I wierzy, że w swoim łonie
Przestrzeń i wieczność pochłonie
   I niebo całe ogarnie. „