[♥] - DLA CIEBIE KONRADKU.

               ▄▄░░░▄▄
               ▐▌░▄░▐▌»̯̆«
               ▐▌▄█▄▐▌
               ▐▌█░█▐▌IECZNE »̯̆«
               ▐█▌░▐█▌ODPOCZYWANIE»̯̆«
               ▀▀▀░▀▀▀
                       
            Jeśli patrzy się razem w górę,      
             niebo się przybliża.
            ____  Phil Bosmans ____ 

              
              ║║║║║
              ║(¯`^´¯)
              (¯`۰̮̑●̮̑۰´¯)v´¯)
              ║(¯`v´¯)۰̮̑●̮̑۰´¯)
              (¯`۰̮̑●̮̑۰´¯)^¸_)
              ║(_¸^¸_) 
              ║║║║║
              ║║║
              ║║   ╠♥╣Pamiętam ╠♥╣
   
           Cichym szeptem serca mego
          posyłam jaśniutki Promyczek do Ciebie...
     ☸ڿڰۣ ☸ڿڰۣ ☸ڿڰۣ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ڿڰۣ ☸ڿڰۣ ☸ڿڰۣ☸

Światełko i modlitwa dla Ciebie Konradku kochany..♥..

Niech płonące światełka ukoją łzy tych co za Tobą tęsknią..

Życie wciąż biegnie ku Nieskończoności
a czas nie leczy ran ....
Rozpacz przeplata się z nadzieją
a pamięć z niepamięcią ....
Nie można uciec od wspomnień.
♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ ♡ ԑ̮̑♦̮̑ɜ♡

...(......-:¦:-. Niedzielne światełko dla Ciebie... .-:¦:-....
._(,)_.........(.....-:¦:-....
(____)....._(,)_.........(
..............(____)....._(,)_
.-:¦:-.)......._(,)_.....(____).....-:¦:-

Pamiętam , dziękuję , przytulam...♥

Śpij nocą śnij, niech zły sen Cię nigdy więcej, nie obudzi, teraz śpij.
Niech dobry Bóg, zawsze Cię za rękę trzyma,
kiedy ciemny wiatr,
porywa spokój siejąc smutek i zwątpienie, pamiętaj że ...
Jak na deszczu łza, cały ten Świat nie znaczy nic ... nic
Chwila która trwa, może być najlepszą z Twoich chwil...

Tak lubiłeś tą piosenkę...

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE KONRADKU...♥

Zapach ognia wiatr rozsyła.
Smutne łzy w oku przysyła. Stojąc na cmentarzu.
Kobieta siedzi. Przed nagrobkiem zmarłego.
Kto wie, czy to córka,
czy to miejsce pochówku jej ukochanego.
Siedzi samotna z oczami zaszklonymi.
Upamiętniając czasy, wspomnieniami tak pięknymi.
Pośród tłumów, którzy nie baczą na nią.
Idą dalej grobów szukając.
Zapala znicz, na ławkę siada.
Wzrok wpatrzony w grób, łza jej z policzka spada.
Widać, nie umie się pogodzić z losem.
Jak śmierć przyszła i zabrała jej bliskiego jednym ciosem.
Widać, ze swoim zmarłym rozmawia.
Widać kwiaty na nagrobku co chwilę przestawia.
Siedzi samiutka skulona, malutka.
Obok niej siateczki ze zniczami.
Stoi i wypatruje człowieka swymi oczami.
Wie, że już go nigdy tutaj nie zobaczy.
Siedzi na ławeczce pogrążona w rozpaczy.
Gdy wszyscy gonią, jej w miejscu stanął czas.
Każdy kiedyś umrze, każdy z nas.
Pozostanie nadzieja. Być może, gdzieś tam
zobaczymy się znowu za parę lat.