Światełko Pamięci(*)
_-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Ciało ziemi oddane....
Dusza ze światłością się brata.
Żywym tęsknota zostanie.....
Wspomnienia i pamięć na lata....

(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Światełko Pamięci(*)
_-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Ciało ziemi oddane....
Dusza ze światłością się brata.
Żywym tęsknota zostanie.....
Wspomnienia i pamięć na lata....

(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Światełko Pamięci(*)
_-:¦:-_
(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

Ciało ziemi oddane....
Dusza ze światłością się brata.
Żywym tęsknota zostanie.....
Wspomnienia i pamięć na lata....

(¯♥♥¯) ¯¯-:¦:-¯¯¯¯-:¦:-¯¯(¯♥♥¯)

(*) KONRADOWI

Tutaj na Ziemi,
wśród zmartwień i burz wyrasta ludzkie drzewo
... lecz przychodzi ta chwila, która z tęsknotą przyzywa ...
dostajesz cichą informację ... wracaj do domu, już czas...
i wielka niewidzialna siła przerywa życia nić.

Kwiat Nadziei...
Słów nie ma by cierpienie wyrazić
Ulotne są i nietrwałe
Cierpienie w kryształowym mieści się
Wazonie duszy
Ostre kamienie, wnętrze jego wypełniają
Przemieszczają się w dziwnym milczeniu
Ból ciągle zadając nowy
Jakby ból ust nie miał
By go krzykiem ku niebu ponieść
Jedynie ludzkie oczy, te zwierciadła duszy
Łzami go wyrażają ...
A gdy łez jest więcej niż słów na świecie
W kryształowy wazon duszy spadają
Ból koją, zapomnienia nie dają ...
Jedynie modlitwą można uświęcić
Cierpienie ludzkie, ogromne, dławiące
We własne dłonie
Wziąć delikatnie kryształowy wazon duszy
I oddać go
Dłoniom Miłosiernego Boga
Pomiędzy kamienie ludzkiego cierpienia
Włoży On pączek kwiatu Miłości
I choć z bólu, słów Jego może ...
Nie usłyszymy
To kwiat ten, pokarm zaczerpnie
Z łez naszych i słów modlitwy
I rozkwitnie, rozsiewając zapach Nadziei.
♥ ♥ ♥ ¸¸.•*´¯`✿
♥ •*´¯`✿

[*]

(*) KONRADOWI