ŚWIATEŁKO
WIECZNEJ PAMIĘCI

Widziałam wyciągnięte ręce,
słyszałam trzepot skrzydeł.
Jeszcze była chwila nadziei,
że zostaniesz, nie odejdziesz....

Twoje spojrzenie - wiedziałam,
tam ciągnęło Cię szczęście.
Ty widziałeś anielski blask,
zbyt silny aby kochać tutaj.

Zostaliśmy, pamiętamy - zdziwieni,
jakże tak bez pożegnania.
Gdyby przyszło jeszcze raz,
przeżyć - było by tak samo.

Nie nauczymy się żegnać
bez bólu, łez i zrozumienia...[']

((..TO ŚWIATEŁKO . ...)
((....DLA TYCH..........(,)
((..WSZYSTKICH.......[__]
((..KTÓRZY ŻYJĄ......[__]
((...W SERCACH.......[__]
((.....NASZYCH......(____)
((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_))
............((_,»*¯*« »*¯*«,_))
ODPOCZYWAJ W POKOJU ANIOŁKU.

ŚWIATEŁKO PAMIĘCI

`````(
````(,))
```((,) )
``(( (,) )
``( (,) ))
``( (,,)) )
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]
`[✿❀✿]

``இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ
`இڰۣ`PAMIĘTAM`இڰۣ`
``இڿڰۣஇڿڰۣஇڿڰۣ

Czasem odchodzą nasze anioły...
I nagle w miejscu staje czas...
A z nimi cząstka nas odchodzi
I wielki smutek marszczy twarz

Czasem na chwilę gaśnie słońce
Duszę wypełnia gęsty mrok
Nikną nadzieje i marzenia
I w pustce ginie tęskny wzrok

Czasem odchodzą dobrzy ludzie
Co nam pomogli w życiu wiele
I próżno wtedy pytać Boga
Czemu odchodzą przyjaciele

Lecz oni ciągle przecież żywi
Nadal wytrwale są wśród nas
Ich dusze przy nas pozostały
Tylko ich ciała zabrał czas...

Światełko dla ciebie Aniołku. Czuwaj nad swoimi rodzicami dodawaj im sił.
Sił których tak bardzo potrzebują.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)(*)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
mama Aniołków bliźniaczek Natalki i Ani Kurzak

Konradowi,Jarkowi i Rafalowi zapalam najjasniejsze swiatelko pamieci((*))((*))((*))

"Całe życie czekam
Dzień po dniu
Płynie czasu rzeka
Wieczny nurt
Gdzie mnie niesie życia prąd?
Ciągle pytam: Dokąd? Skąd?
To może brzmi zbyt prosto
Nie szukam błędnych gwiazd
Nadzieja moją siostrą
A moim wrogiem czas
Cóż, życie to czekanie
Róż co dzień nie da nikt
Musi być cień by kiedyś był blask..."
Tym blaskiem niech będzie spotkanie z Bliskimi w tym lepszym świecie
Pamiętam....(*)

(*)Zostawiam płonący znicz pamięci - niech rozjaśnia Twoją drogę(*)

++ ((*)) ++ ((*)) ++
Czas,
tych ran nie leczy.
Pozostają,
bo śmierc ukochanych
jest też trochę,
śmiercią nas samych:
coś w nas umiera.
Żyjemy,ale nic,
nie jest tak,
jak było przedtem,
już nie jesteśmy
tacy sami...

ks. A. Boniecki

++ ((*)) ++ ((*)) ++