Zabrakło anioła , już nie ma go z nami . Jest już u siebie szczęśliwy bez granic .

Na Twoim niebie porozwieszam tysiące gwiazd , by ziemię przypominały Ci na niej jedno z miast , gdzie ktoś nie śpi , zawsze czuwa by płonął znicz . W Twoje niebo cisnę z siłą łez srebniutki mak , by wiosna Twa szczodrą była , ukwiecony sad , by w Twym Raju maków czerwień przypominała Ci , że komuś pękło serce , w mak rozsypały łzy...

Przemawiasz do nas milczeniem,
ciszą nieobecności
i sercem zranionym na zawsze.
Dziś krzyczysz zatartym wspomnieniem,
chwilami przeżytych wrażeń
co Twoje było kiedyś i nasze.
Dziś późno na tanie stwierdzenia
bo nazbyt drogie jest życie
choć czasem tak dziwnie splątane.
I cóż nam po sobie zostawiasz
egzamin z lekcji pokory ?
Przeciwnie zaiste testament
i chyba jeszcze to jedno.
Modlitwę za Ciebie i za nas do Boga
by się zmiłował,
wszak kocha do końca każdego
i srogo słabości nie karał ”

Czym jest wspomnienie?
Tym co odeszło,
Łzą która liczy czas miniony,
Szczęściem ukrytym
głęboko w sercu,
I tym co w nas pozostało.
Czym jest wspomnienie?
radością ,tęsknotą,
smutkiem, pragnieniem.
żalem i błaganiem .....
…w czasie nieobecności pozostaniesz w mojej modlitwie Aniołku…

…żyjesz i żyć będziesz... dopóki żyjesz w nas...

…Jesteś tam, gdzie jutra słodki smak
Jesteś tam, gdzie słońce wschodzi
Jesteś tam, gdzie wolniej płynie czas
Jesteś tam, gdzie szczęściu nic nie grozi…
…JESTEŚ…

...wszyscy Ci, których dotknie miłość stają się nieśmiertelni,
żyją w sercach tych, którzy ich tą miłością obdarzyli...

...a ból nie mija...
Trwa w Matce
przepelniając ją smutkiem
najgłębszym z możliwych
- wiecznym...

Bóg czsu dał nam tak mało , choć pewnie mógłby dać więcej . Kilka wspomnień zostało , lecz wierzę że jesteście szczęśliwi . Na urlopie będę pamiętała w modlitwie .