...jaki ten świat jest niesprawiedliwy...dziwny...Klaudyniu,Piotrek dla Was najjaśniejsze światełko....wierzę w to,że jesteście gdzieś blisko...

[...] Tu Jestem – w mrokach ziemi i Jestem – tam jeszcze,
W szumie gwiazd, gdzie niecała w mgle bożej się mieszczę,
Gdzie powietrze, drżąc ustnie, sny mówi i gra mi,
I Jestem jeszcze dalej poza tymi snami [...]
/Bolesław Leśmian/

Klaudysiu... Światełko dla Ciebie [*]

═══★════════★════

TATA IZABELLI W.

Aniołku..
Otrzyj łzy moje muśnięciem skrzydełek
Bądź obok w wietrznym oddechu
Bez Ciebie słońce dla mnie umarło
Nie czuję radości kwiatów
Wciąż wypatruję Cię w nieba błękicie...

...pamiętamy...Piter dla Ciebie urodzinowe światełko ...Klaudziu a dla Ciebie lampioniki do Nieba

„To nie był czas, to nie była pora.”

Owszem, mamy wspomnienia, ale wspomnień nie można dotknąć, poczuć ani przytulić. Nigdy nie będą tą chwila...

dla ciebie maleńka i Twojego Tatusia...

Klaudyniu Żabko mała od dzisiaj masz swojego TATUSIA przy sobie....Modlę się za Was.Piotrek dla Ciebie i dla Klaudii tysiące świtełek do samego Nieba

I gdzie,
i dokąd Cię zabrano z domu,
w którym wszędzie
Rąk Twoich pozostały ślady?

(*)

Trudno jest się pogodzić z rzeczywistością.
Mamy wrażenie, że ból jest silniejszy od nas samych.
Nie potrafimy się pogodzić.
Zdjęcia tworzą archiwum…od którego nie możemy się oderwać…
Nic nie jest w stanie zapełnić pustki jaka powstała…
Nie ma na świecie słów, które mogą wyrazić jak wielki jest ludzki żal w obliczu odejścia bliskiej nam osoby.
Najtrudniej pogodzić jest się z tym, że zostają tylko wspomnienia.
Ale właśnie dzięki tym wspomnieniom i przeżytych wspólnie lat, to jest to, co nikt i nic nam nie odbierze…
Tylko my musimy się na nowo uczyć żyć… bo cząstka nas też odeszła…

(*)

O czemu? zadaje Ci pytanie
Czemu o czemu? miłościwy Panie,
Wirusem śmierci zaszczepiasz
nasze dzieci ukochane
Czyz mało Ci dusz Panie?...