"Mijają dni i noce,
wieki zakwitają jak kwiaty.
A ty naucz się czekać."
( R. Tagore )

Czekamy na spotkanie z Wami Aniołki, jaśniutkie jesienne światełko posyłam do nieba (***).

"Wołanie miłości"

Gdy miłość cię woła, idz za jej głosem
Choćby cie wiodła po ostrych kamieniach
Uwierz miłości gdy mówi do ciebie
Choćby jej wołanie rozwiało sny twoje
Choćby jej wicher połamał twoje gałęzie
Bo miłość wywyższa nawet gdy krzyżuje
Bo miłość umacnia i otwiera oczy
Ogień miłości jest święty
A kiedy spala czyni cię chlebem dla Boga
Miłość przemienia odsłania tajemnice serca
Daje ci udział w sercu Życia
Miłość daje siebie i tylko siebie
W niej wszystko się zawiera
Miłość nic nie pochłania i nie da się pochłonąć
Bo miłość samą miłością się napełnia
Miłości nie zdołasz za nos wodzić
Pozwól niech ona ciebie wiedzie
Marzeniem miłości- płonąć nawet do unicestwienia siebie
Czy kochasz szczerz?
Oto wołanie miłości:
Wstawaj o świcie i leć na skrzydłach serca
By powitać dziękczynieniem dzień miłości
By nie zasnąć przed nocą
Bez modlitwy za umiłowanych
Bez hymnu uwielbienia.

( parafraza pieśni Gibrana Kahlila )

Jaśniutkie światełko mojej pamięci posyłam Ci do nieba Aniołku (***).

(*)

(*) Kinguniu tęsknię!

***

Mamo
Kiedy wreszcie mnie zabraknie nie rozpaczaj.
Pamiętaj o tym co za chwile napisze.
Nasze serca, moje i twoje. stanowią jedność...
Biją zawsze i niezmiennie jednym rytmem.
Taktem, którego nic nie jest w stanie zakłócić.
A kiedy mnie już nie będzie, a ty będziesz odczuwała tęsknotę....Wtedy połóż swoją rękę na piersi i wsłuchaj się w rytm uderzeń swego serca.
I wiedz że gdzieś tam...gdziekolwiek się znajdę, z mojej piersi będzie się dało dosłyszeć ten sam odgłos.Ten sam rytm.
Rytm naszej nieskończonej i wiecznej miłości.
Rytm, którego nawet śmierć nie jest w stanie przerwać.
Bo nawet ona....nie ma takiej mocy.

Jesienny wiersz dla Ciebie Kingusiu i światełka mej pamięci Aniołku (***).

"Ostatnie zwiędły kwiaty..."

Ostatnie zwiędły kwiaty, zważone kasztany
Sieją po szarej drodze liście złotordzawe.
Brunatnym skib kożuchem nakryły się łany
I ziemia żegna krasę swą, jak starość sławę.

Wiatr przegania po polach siwych mgieł tumany,
Zmarłe lato w zmierzch wiozą chmury niełaskawe,
A staw w zwierciadle wody do snu kołysanej
Tę charonową piękna odbija przeprawę.

I gdy w gałęziach nagich trwogą krzyczy ptactwo,
W smutku pory znajduje duch powinowactwo
Własnej doli i spada nań brzemię żałoby.

Jak pielgrzym o głaz twardy wspomnień się potyka,
Lecz jeśli się pochyla, to li do rzemyka,
By ciaśniej opiąć sandał na drodze przez groby.

( Leopold Staff )

..........((
..........)
.........( ♥ )
......._ `|'_
.......( """" )
.......)/(/( |
.......() )()||
.......| () ||
.......|....||
.......|.....()
.......|.....|
.......|.....|
.......[|[¤]|]

Światełko na dobranoc dla Ciebie Aniołku, pamiętam (***).

ASTRY
"Znowu więdną wszystkie zioła,
Tylko srebrne astry kwitną,
Zapatrzone w chłodną niebios
Toń błękitną...
Jakże smutna teraz jesień!
Ach, smutniejsza niż przed laty,
Choć tak samo żółkną liście
Więdną kwiaty
I tak samo noc miesięczna
Sieje jasność, smutek, ciszę
I tak samo drzew wierzchołki
Wiatr kołysze
Ale teraz braknie sercu
Tych upojeń i uniesień
Co swym czarem ożywiały
Smutna jesień
Dawniej miała noc jesienna
Dźwięk rozkoszy w swoim hymnie
Bo anielska, czysta postać
Stała przy mnie
Przypominam jeszcze teraz
Bladej twarzy alabastry,
Krucze włosy - a we włosach
Srebrne astry...
Widzę jeszcze ciemne oczy...
I pieszczotę w ich spojrzeniu
Widzę wszystko w księżycowym
Oświetleniu..."
( Adam Asnyk )

Jaśniutkie jesienne światełka dla Ciebie Aniołku (***).

"Najpiękniejsze są wspomnienia, które są jeszcze przed nami"
( Jeanna Moreacy )

... te, kiedy będziemy już z Wami.
Jaśniutkie jesienne światełko posyłam do nieba dla Ciebie Aniołku (***).