Nie jestes sam
bo jest ktos,
daleko gdzies,
ale mysli i dusza
sa razem.
Ty wiesz,
ze ten ktos
to Ja i moja dusza
my razem idziemy tam,
gdzie tecza swoje lolory zaczyna
tam idziemy my
i nie jestes sam.

moje dzieciatko :(
(*) (*) (*)

KOCHAM CIE SKARBUSIU
(*) (*) (*)

ciezkie chwile nastaly...
i jakos smutawo jest pomimo lata...

och Aniolku...

Ześlij mi anioła. Powiedz, że zawsze, gdy nieszczęście mnie spotka, będę mogła powiedzieć mu wszystko. Nie będzie nigdy ciemno i nigdy nie powie nic, co mogłoby zaboleć.

Największym skarbem człowieka
jest jego pamięć...
przechowujemy w niej urocze
chwile życia...
najdroższe serca...
tajemne sekrety...
najcenniejsze słowa...
gesty... cudowne pocałunki...
czyjeś oczy... czyjeś łzy...
Tylko sobie znanym kluczem
cichutko otwieramy drzwi... spacerujemy...
delikatnie dotykając
nagromadzonych tam skarbów...

(*) (*) (*)

Nadchodzi taki czas, czas wspomnienia. Zamykając oczy, łzy spływające po policzku oznaczają ból, który sprawia, że wciąż żyjemy, aby uczyć się żyć i walczyć o każdy dzień.

(*)(*)(*)
swiatelko pamieci do nieba

Dzisiaj zapalisz małą białą świeczkę
Wypowiesz na głos dziecka swego imię.
Fatalny dzień przeznaczenia zmienił życie Twoje.
Święta już nigdy nie będą te same...

Dzisiaj zapalisz małą białą świecę
W kręgu znajomych i przyjaciółKtóż by pomyślał, że będziesz pogrążony w tym miejscu?
W zadumie rozpamiętywał o swoim dziecku.

Dzisiaj zapalisz małą białą świeczkę
...mały gest takich jak my.
W żalu przejmującym po stracie
Matek Ojców, Sióstr i Braci.

Dzisiaj zapalisz małą białą świeczkę
Wpatrując się w płomień
Krzepiącym wspomnieniem wypełnisz pamięć
Z dumą wypowiesz swego dziecka imię

Dzisiaj zapalisz małą białą świeczkę
Z nami we współczującym kręgu
Niestety... wiemy - dzieci już nie ma wśród nas
A miłość do nich nieskończona...

kocham cie synku

Największym skarbem człowieka
jest jego pamięć...
przechowujemy w niej urocze
chwile życia...
najdroższe serca...
tajemne sekrety...
najcenniejsze słowa...
gesty... cudowne pocałunki...
czyjeś oczy... czyjeś łzy...
Tylko sobie znanym kluczem
cichutko otwieramy drzwi... spacerujemy...
delikatnie dotykając
nagromadzonych tam skarbów...

Uwolnij przeszłość, pozwól jej odejść. Bierz życie takim jakim jest, nie potępiaj się ani nie obwiniaj.
Zachowaj umiar we wszystkim, spokój i świadomość w działaniu.
Bądź wolny.

Tyle razy już chciałam umierać, że wstyd mi przed sobą jest teraz żyć.

niekiedy nie potrafie...