Kaziku, ja już nie mam siły...

Kaziku...

Kaziku, nie ma słów, żeby wyrazić mój ból.

Kaziku, Zosiunia dzisiaj została pochowana w Twoim grobie.
Skarbie, wiem że opiekujesz się Zosią najlepiej jak potrafisz. Dziękuję Ci.
Tak ciężko mi bez Zosiuni, kocham Ją najmocniej w Świecie. To mój Skarbeczek najukochanszy. Ogromnie za Nią tęsknię. Tak chciałabym przytulić się do Niej, zobaczyć jak się śmieje i zobaczyć tą zawsze uśmiechniętą buzię. Tyle było przed Nią życia, pełnego miłości i naszego szczęścia. I nie zostało już nic. Zosiu kocham Cię i nigdy kochać nie przestanę.
Zapalam światełko wiecznej pamięci dla Ciebie Kaziku i dla Zosiuni.

Kaziku, światełko pamięci dla Ciebie.
Dzisiaj Zosia będzie już z Tobą. Nie muszę Cię prosić, żebyś opiekował się swoją Wnuczką, bo wiem, że opiekujesz się Nią od pierwszych chwil, gdy znalazła się po Drugiej Stronie.
Rozpaczam, nie godzę się na odejście Zosi, ogromnie za Nią tęsknię, oglądam zdjęcia i filmiki i nie do wiary, że nie ma już wśród nas Zosiuni.
Kaziku, bądź przy nas dzisiaj.
Kocham Was. Za wcześnie odeszliscie. I nic już nie można zrobić.

(*)

Kaziku kochany, tak bardzo ciężko żyć bez Zosiuni.
Opiekuj się Nią Skarbie.
Światełko pamięci dla Was.

Kaziku, tak bardzo tęsknimy za Zosią. Opiekujesz się Nią pewnie. A nam tu tak ciężko, Skarbie kochany, czy jesteś przy Zosiuni?
Dla Was światełko wiecznej pamięci.

Kaziku, światełko pamięci na dzisiaj.

Kaziku, przeżyliśmy pożegnanie z Zosią. Byliśmy przy Niej do końca. Za sześć dni Zosia spocznie na zawsze w Twoim grobie.
Nie ma słów, żeby wyrazić nasze cierpienie.
Ogromna pustka i tęsknota ogromną. Żal ogromny, bezgraniczny żal.